Anatole France Kimdir? Hayatı, Eserleri ve Edebi Kişiliği Hakkında Bilgi

0
Advertisement

Anatole France kimdir? Fransa’nın en büyük yazarlarından olan Anatole France hayatı, biyografisi, eserleri, kitapları hakkında bilgi.

Anatole France; Fransız yazarıdır (Paris 1844-Saint Cyr sur Loire 1924). Stanislas Koleji’ ndeki ortaöğrenimden hemen sonra yayımcı Alphonse Lenerre’in yanında işe girdi. Bu hem edebiyat çevrelerine kolayca yaklaşmasını, hem yazdıklarını gecikmeden kitaplaştırmasını sağladı: Algred de Vigny üzerine bir çalışma (1868), Poemes Dores (Işıyan Şiirler) 1873, Parnanas (şiir derlemesi), les Noces Corinthiennes (Korent Şenlikleri), nazımla oyun, 1876. Senato kitaplığında görev aldı, kalemine daha uygun alan sayacağı düzyazıya, anlatı türüne yöneldi. İlk romanı Silvestr Bonard’ın Cürmü (le Crime de Sylvstre Bonnarda) 1881’de çıkınca ilgi gördü.

Anatole France

Anatole France

Belki de romanlarında öz yaşamsal konulara bağlanmaktan kurtulmuş olmak için çocukluk anılarını yayımladı: Les Desirs de Jean Servien (J. S.’in İstekleri) 1882, Dostumun Kitabı (le Livre de Mon Ami) 1885. Verimli çalışması ve düzenli yaşamı ile le Temps’da gazete yazılarını da aksatmadan sürdürdü. (1886-1893), dört ciltte kitaplaştırdı: Edebiyat Hayatı (la Vie Litteraire) 1888-1892. Sınavdan geçmemiş perhizin, ibadet sayılan cinsel kaçınışların yaşam güzellikler karşısında nasıl birden yakılacağını işleyen Thais (Thais) 1890, Massenet’ nin müziğiyle opera olarak da sahnelendi (1894).

Bu eser, Anatole France’ın yaşam boyu besleyeceği köklü kuşkunun, dinsel inanç ve ruh sıkı düzenlerine yönelmiş ilk örneği oldu.

Yakın ilişkide olduğu (1888) ve salonunda çok saygın bir yere sahip bulunduğu Mme de Cailelavet’nin verdiği esinle Kırmızı Zambak romanını yazdı (1894), bu da oyunlaştırılarak sahnelendi (1896).  Emile Zola, Marcel Proust, Andre Gide gibi yazarlarla birleşerek Dreyfus‘ü savundu. Kiliseyi eleştiren yazıları yanı sıra ön yargılı ve dar kafalı eğilimlerle eleştiren dört ciltlik I’Histore Contemporaine (Çağdaş Tarih) romansı dizini hazırladı: l’Orme du Mail (Karaağacın Gezisi) 1897, Lem Mannequin d’Osier (Kamış Manken) 1897, l’Anneau d’Amethyste (Ametist Yüzük) 1899, Monsieur Bergerat a Paris (B.B.Paris’te) 1901.

Bireysel sorunlardan gittikçe daha çok toplumsal konulara yönelerek kent soylu toplumun sertçe eleştiren çalışmalara yöneldi: l’Affarie Crainquebille (Crainquebille Olayı) komedisi (1901) yazarın sosyalizme yaklaşımını gösterir. Penguenler Adası romanında da (l’Ile des Pingouins) (1908) siyasal yaşamdaki yanlışlıkları, töre dışı davranışları eleştirdi. En dikkate değer romanlarından biri de (Danton’un deyişiyle “Devrim evladını yedi” Fransız İhtilali’nin gelişimindeki çarpıklıkları, yozlaşmayı yansıttığı Allahlar Susamışlardı’dır (les Dieux Ont Soif) 1912. Edebiyatçılığının sağlıklı, dürüst, içten, güçlü etkisinin en yaygın olduğu yıllarda Nobel Edebiyat Ödülü’ nü kazandı (1921).

Advertisement

Anatole France - Penguenler Adası

Onu Voltaire geleneğine bağlayan eleştirmen ve incelemeciler; sürekli kuşkuculuğunun yanı sıra içinde yaşattığı insan sevgisiyle haklılık mücadelesini, acılar karşısında derinliğine duygulu tutumunu, üslubundaki incelik ve olgunluğu gözönüne sererler.


Leave A Reply