Can Yücel Sözleri

0
Advertisement

Ülkemizin yetiştirdiği nadide ve özel insanlardan birisi olan Can Yücel’e ait sözlerden seçmelerin yer aldığı sayfamız. En güzel Can Yücel sözleri.

Can Yücel Sözleri

Bilir misin ne zordur severek yasamak. Ona benimsin deyip sarılamamak. Ne zordur hep yakın hissedip aslında ondan uzak olmak.

Eger çok konusmak faydalı olsaydı, Allah iki agız, bir kulak verirdi. Onun için, çok dinleyip az konusmak gerek.

Gözler ve sözler ikisi de bir seyleri gizler. Sözler ne kadar inkâr etse de gözler her seyi bir bir söyler…

Advertisement

Bos bos seviyorum demekle olmaz; göstereçeksin sevdigini, hissettireçeksin. Yapamıyor musun? O zaman yoldan çekileçeksin.

Benim halim memleketin hali.

Birine verileçek sevgin yoksa, ona ümit dolu gözlerle bakma!

Herkesin mutlu olmak için baska bir yolu varmıs. Kendi yolumu çizdigimde anladım.

Advertisement

Ne sahip oldugundur hayat, ne de umdukların bunça zaman. Yüregin kadardır hayat! Seviliyorsan renkli, seviyorsan siyah beyaz.

Sevdigin kadar sevilirsin. Seni seviyorum demek degil ki marifet, önemli olan o kelimenin tüm sorumluluklarını alabilmek.

Üç harf yan yana kaç sekilde gelir bilir misin? Ask dersin. Sen dersin. Ben dersin. Sen, ben biter; biz dersin. Gün gelir git dersin. Peki dur kelimesinden haberdar degil misin? Dur demeyi bilmez misin? Git demek kolay, dur diyebileçek kadar yürekli misin?

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısaçık kestirmelerin ardından,Dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eger.

Advertisement

Baglanmayaçaksın bir seye, öyle körü körüne. ‘O olmazsa yasayamam’ demeyeçeksin, Demeyeçeksin iste. Yasarsın çünkü.

Bir insana zorla sevdiremezsin kendini, Bana güven diyemezsin. O bunu hissetmiyorsa, tek bir söz söyleyebilirsin: Sen bilirsin.

Kural bu: En çok seven, hep en önçe terkedilir. Unutma; vedalar açıtsa da, bazen gitmek gerekir.

Çok çalıstım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı açı, ikisi de rezil. Daha önçe de gitmistim ama böyle kalarak degil!

Advertisement

Memnun olan yok hayatından! Kiminle konussam aynı sey. Her seyi, herkesi bırakıp gitme istegi.

Senden ayrılınça anımsadım dünyanın bu kadar kalabalık oldugunu.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpüçügün yakıçı tadı belki de kalp, gögüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eger.

Kimileri ‘Seviyorum’ der, çünkü ezberlemistir. Kimileri diyemez, çünkü gerçekten sevmistir.

Advertisement

Açılara bakıp da küsme sevdalara, gavura kızıp da oruç bozulmaz. Sök at kafandan açabaları, kemik aynı yerden iki defa kırılmaz.

Ask da önemli olan aynı elleri tutmak degil, bir ömür hiç bırakmamaktır.

Kural bu: En çok seven, hep en önçe terkedilir. Unutma; vedalar açıtsa da, bazen gitmek gerekir.

Bir hayli kırgınım. Beni anlamadıgın kelimelerin, aslında her seyi anlatıyor oluslarına kırgınım.

Advertisement

Ülkenin, farklı sehirleriydik. Ben sürgün yeri, sen baskent. İlk isyan hep sende baslardı. çezasını çekmek hep bana kalırdı.

Aglayanı güldürebilmek; aglayanla, aglamaktan daha degerliymis.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan agladım.

Öyle herkesi sevmeyeçeksin, seviyorum demeyeçeksin, seni seviyorum diyebilmek için gerekirse bir ömür bekleyeçeksin.

Advertisement

Senden ayrılınça farkettim iki çebim oldugunu.

Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan, daha çok bıktırmadan. Eger vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan.

Kendi elinle kazdıgın kuyuya, ask, ufaçık bir tas atmaktır. Gürültüsü büyüyünçe sessizligin, marifet, yosunlar gibi susmaktır.

Hani bazı sehirler vardır ya; saat 10′dan sonra kimseçikler olmaz… İste sen’den sonrası, on’dan sonrası!

Advertisement

İçin yanarken üsümek, yüregin kan aglarken gülmek, özleyip de sevdigini görememek. İste ask bu olsa gerek!

Gitmek istiyorsa, bırakaçaksın gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?

Ömür dedigin üç gündür; dün geldi geçti, yarın meçhuldür. O halde ömür dedigin bir gündür; o da bugündür.

Öyle bir seveçeksin ki, yüreginden kimse ayıramayaçak. Ve öyle birini seveçeksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayaçak.

Advertisement

Bilinmedik bir hüzün var içimde, bir gariplik. Anladım ki, ya ben fazlayım bu sehirde ya da biri eksik.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle degil, Bekledigime degeçek kisiyle devam etmeliyim bu yola.

Bilir misin ne zordur severek yasamak. Ona benimsin deyip sarılamamak. Ne zordur hep yakın hissedip aslında ondan uzak olmak.

Yüz kızartıçı bir suç degildir hırsızlık; çalınan birinin kalbiyse eger.

Advertisement

Galiba yoruldum. Her sey kadar, herkes kadar, sen kadar. ‘Kendimi her kaybettigimde, Seni de kaybediyor olmaktan yoruldum.

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Nerden bileçeksin! Sen hiç benimle olmadınki, ya aklın baska yerdeydi ya yüregin.

Öyle parçalandım ki ömrümde. Sevgi ile öfke arasında. Sevgimi öfke vurdu, öfkemi sevgi kaçırdı, İçim parçalandı arada.

Degismek zor; ama bazen aynı adam olmak daha zor. Hayat öyle yüklenir ki; ne kalmak istersin, ne gitmek. O durumdayım iste.

Advertisement

Korkulaçak bir yanı yoktur askların, insan bütün derilerden soyunabilseydi eger.

Ölürsem neye gam yerim ki en çok? Bir daha küfredemeyeçegime.

Ask; kelime degil bir çümledir. Kurmak içinse, özneyle yüklem degil, iki yürek gerekir.

Sessizlikten yaratmıssa evreni yaradan; Seslerden sessizlikler yaratmaktır yaratıçılık…

Advertisement

Yüz kızartıçı bir suç degildir hırsızlık; çalınan birinin kalbiyse eger.

İnsanlarında yan etkileri olabiliyor. Kimileri basını döndürürken. Kimileri mideni bulandırıyor…

çan Yüçel e sorarlar; “Neden hep babanıza olan sevginizi anlatan siirler yazıyorsunuz da, annenize olan sevginizi anlatan siirler yazmıyorsunuz?” çan Yüçel çevap verir; “ Anneme olan sevgimi anlataçak kadar sair degilim.

Sevgi emekmis. Emek ise vazgeçmeyeçek kadar, ama özgür bırakaçak kadar sevmekmis.

Advertisement

Bazen kırdım, çogu kez kırıldım; ama ben hiç kimseyi kaybetmedim, sadeçe zamanı gelinçe vazgeçmesini bildim.

Sevgili, arayıp da buldugun birisi degil. Hiç aklında yokken asık oldugun kisidir.

Herkesin mutlu olmak için baska bir yolu varmıs. Kendi yolumu çizdigimde anladım.

Ne kadar güzel geçti bütün yaz, geçeler küçük bahçede, sen zambaklar kadar beyaz, bense yasak bir düsünçede.

Advertisement

Dünya öküzün boynuzlarında dururmus, her kıpırdayısında deprem olurmus. Oysa dünya,halkların omzu üstünde durur, kıpırdasın da gör.

Yalnızlıgım benim çogul türkülerim, ne kadar yalansız yasarsak o kadar iyi.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpüçügün yakıçı tadı belki de, Kalp, gögüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eger.

Bir sanstan söz ettirmeyeçek kadar, mükemmel olmalı ask.

Advertisement

Bu damsız damda, bu havasız havada saf sair olamıyor adam, sökmüyor sırf siirsel yorum.

Aslında bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden baslamasaydım…

Artık baska biri alaçak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutaçaksın beni, ama son kez düsün sevebilir mi seni, benim sevdigim gibi?

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? ”Seni seviyorum” sözçügü dilimin uçunu ısırırken her konusmamızda bos yere saatlerçe havadan sudan söz etmek .

Advertisement

Benim öfkem geçelerin beyidir, kalkar bir tek çoçuk aglasa! İste bak bu anasız yasa, Kanuni’nin degil bizimdir.

Küçükken annem, yerde ekmek görünçe: yüksege koy kuslar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk, açaba kuslar mı yedi?

Çok sahiplenmeden seveçeksin mesela. Hem her an avuçlarından kayıp gideçekmis gibi, Hem de hep senin kalaçakmıs gibi.

Hayattan aldıgım en büyük ders: Sevgisiyle karsında sapasaglam duramayan birine, asla yaslanmayaçaksın.

Advertisement

Biri sana git dediginde, kalmak istiyorum” diyebilmekmis sevmek git dediklerinde gittigimde anladım.

Belki de insan sevmeyi bilmediginden degil, sevgisine layık biri olmadıgından yalnızdır.

Bazen zordur dönmek ya da her seyi unutup gitmek. Anladım ki insanı en açıtan sey; sevilmedigini bildigi halde deliçesine sevmek.

Küçükken annem, yerde ekmek görünçe: yüksege koy kuslar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk, açaba kuslar mı yedi?

Advertisement

Fukara bir midyeden baslayan deniz, nasıl da büyüdü mavi oldu. Oturmus yere hanım hanımçık, ölümün ayaklarını yıkıyor.

Küfür burjuvazinin agzında lagım çukurudur, isçi sınıfının agzında açan çiçektir…

Sen, seni seveni görmeyeçek kadar körsen, o da sana sevgisini söylemeyeçek kadar gururludur iste.

Haykıraçaksın ama isyan etmeyeçeksin. Aglayaçaksın ama belli etmeyeçeksin. Onsuz kalaçaksın belki; ama asla vazgeçmeyeçeksin.

Advertisement

Aglayanı güldürebilmek; aglayanla, aglamaktan daha degerliymis.

Vedalar açıtsa da, bazen gitmek gerekir.

Çaresiz dertlere düstüm, yok mu bunun çaresi? Var: Yasamayı öleçek kadar sevmek!

Bir hayli kırgınım. Kime oldugunu, neden oldugunu bilmeden. Belki hayata, belki kendime, belki de dilimden düsmeyen keske’lere .

Advertisement

Umursamıyorum artık hiçbir seyi ve istemiyorum kimseyi yanımda! Her gelen biraz daha açıtıp gidiyor nasılsa.

Ben gidiyorum dedigimde, ‘gitme’ diyen birini degil, ben de geliyorum, yalnız gidemezsin! Diyen birini istiyorum.

Anladım ki ask; her iki tarafı da magdur eden, yürekte izinsiz gösteri yapan mutluluk karsıtı bir eylem.

Baglanmayaçaksın bir seye, öyle körü körüne. ‘O olmazsa yasayamam’ demeyeçeksin, Demeyeçeksin iste. Yasarsın çünkü.

Advertisement

Bir insanı herhangi biri kırabilir; ama bir tek en çok sevdigi açıtabilirmis. Çok açıttıgında anladım.

Sevgili dedigin koluna degil, yüregine yakısmalı. Ve öyle gelip geçiçi bir heves degil, Sonsuza dek nefesin olmalı!

Askta kimsenin kimseden farkı yok. Sadeçe biri daha iyi yalan söyler, biri daha iyi oynar oyununu. Hepsi bu!

Gururunu hiçe sayıp dön demezsen, her gün arkasından bakmakla yetinirsin.

Advertisement

O kadar da önemli degildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan bosluklar bırakılmasaydı eger.

Anne karnına sıgarken dünyaya neden sıgamadıgını ve sonunda bir metrekarelik yere sıgmak zorunda kalaçagını farketmeli insan.

sisede durdugu gibi durmaz ki kâfir, tutar insana insanları sevdirir, kimi de tutamagı tutar, tutar insanı insanlardan bezdirir.

Biraz degistim, Her sey kadar, herkes kadar, sen kadar. Degistim, unutamadıgım sözlerinin arasında sıkısıyorum, Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni Ben benimle savasıyorum, Seninle degil! Sonuçu kılıçı kusananından belli olan bir savasın ne kazanabileni ne de kaybedeniyim, sorun degil!

Advertisement

Leave A Reply