Hz. Adem Kıssası ve Çıkarılabilecek Dersler

0

Kuran’ı Kerim kıssalarından Hz. Adem kıssasının, Kuran’da anlatılışı ve Hz. Adem kıssasından çıkarılabilecek dersler hakkında bilgi.

Hz. Adem Kıssası

Bütün insanların babası, atası, yaratılan ilk insan ve ilk peygamber Hz. Âdem’dir (a.s).

Advertisement

Melekler Yüce Allah’ın emriyle dünyanın çeşitli memleketlerinden toprak getirip, bu toprakları su ile karıp çamurdan bir insan heykeli şekline koydular. Bu şekilde bir müddet bekletilip, “salsâl”yani pişirilmiş gibi kuru bir kıvama geldi. Önce Hz. Muhammed’in (s.a.v) nuru bu heykelin alnına yansıdı. Peygamber Efendimizin nuruyla bu heykel parıl parıl parlamaya başladı. Sonra Muharrem ayının onuncu gününe gelen bir Cuma günü heykele ruh üflendi ve Hz. Âdem canlandı. Sonra O’na her şeyin ismi, faydası ve zararı öğretildi.

Yüce Allah, var olan her şeyin bilgisi verilen Hz. Âdem’e (a.s) bütün cennet ehlinin secde etmelerini emretti. Bütün melekler Hz. Âdem’e (a.s) karşı secde ettiler. Uzun zamandır cennette yaşamakta olan iblis, kibirlenip bu emre karşı geldi ve Hz. Âdem’e (a.s) secde etmedi. “Onu çamurdan yarattın, beni ise ateşten yarattın. Ben Ondan üstünüm.” deme küstahlığında bulundu. İblis (şeytan) kendini üstün görüp kibirlenerek Yüce Allah’ın emrine uymadı. Bir de Yüce Allah’a akıl vermeye kalktı. Yüce Allah iblise kızdı ve O’nu “Şeytan” diye isimlendirip cennetten kovdu.

Hz. Âdem (a.s) cennette bulunduğu sırada O’ndan Hz. Havva yaratıldı.

Hz. Âdem (a.s) cennette bulunduğu sırada O’ndan Hz. Havva yaratıldı. Yüce Allah onları evlendirdi. Cennete yerleşmelerini söyledi. Cennet meyvelerinden dilediklerini yemelerine izin verdi. Fakat Yüce Allah, cennette bir ağaç vardı ki “Bu ağaca yaklaşmayın, bu ağaçtan yemeyin.” diye emretti.

Hz. Âdem babamız (a.s) ve Havva annemiz, cennette bir müddet yaşayıp, şeytanın “bu ağaç, ölümsüzlük ve bitmez, tükenmez servet ağacıdır” sözüne ve yalan yeminine inanarak yasak edilen ağacın yemişinden yediler. Sonra, utanarak pişmanlıkla tövbe edip af dilediler. Tam kırk yıl başlarını utançlarından gökyüzüne kaldıramadılar. Tövbeleri kabul edildi. Kısa bir müddet daha cennette kaldıktan sonra Yüce Rabbimiz “Haydi! Nihayet ölüp fani olacak nesiller getirmek ve sonunda yıkılacak binalar yapmak üzere yeryüzüne inin'” dedi. Hz. Âdem (a.s) ve Hz. Havva annemiz cennetten yeryüzüne indirildiler.

Advertisement

Hz. Âdem’in (a.s.) ve Hz. Havva annemizin cennetten yeryüzüne indirilmesine sebep, her ne kadar şeytanın hilesine inanarak yasaklanan ağacın tadına bakmaları olsa da, onlar her halükârda zamanı gelince yeryüzüne indirilecek, halifelik görevini kesinlikle yerine getireceklerdi. Dolayısıyla dünyaya bir ceza olarak veya bir kovulma olarak değil, yaratılışlarının gereği olarak indirilmişlerdi. Çünkü Yüce Allah, Hz. Âdem (a.s) ve neslini yeryüzünde halife yapmak için yaratmıştı. Yüce Rabbimizin kararını hiçbir şey engelleyemezdi. Yeryüzüne indirilmelerine kadar başlarından geçenler, onları ve soyunu, yeryüzünde karşılaşabilecekleri bir takım olaylara karşı hazırlıklı olmaları ve bilhassa şeytanın düşmanlığına karşı uyanık bulunmaları konusunda, unutulmayacak şekilde tecrübeye dayalı bir ders vermiştir. Bu tecrübe, Hz. Âdem (a.s) ve neslinin, gerçek düşmanları olan şeytanı iyi tanımalarını da sağlamıştır.

Hz. Âdem (a.s) Hindistan’da “Seylan (Serendib)Adası”na, Hz. Havva ise Arabistan’da “Cidde” kentinin olduğu yere indirildi. Birbirlerinden yaklaşık iki yüz sene müddetle ayrı kalan Hz. Âdem (a.s) ve Hz. Havva bu müddet içinde ağlayıp yalvardıktan sonra duaları kabul oldu. Hacca gelmeleri emredildi.

Hz Âdem (a.s) Hz. Havva ile Arafat’ta karşılaştı. Yüce Allah’ın emriyle O’nun belirlediği bugünkü yerine yeryüzünün ilk binası ve ilk mabedi olan Kâbe’yi yaptı. Bundan sonra her yıl hac ibadetini burada yerine getirdiler. Hz. Âdem (a.s) ve Hz. Havva daha sonra bugünkü Şam kentinin bulunduğu yere gittiler. Burada yirmi defa ikiz evladı oldu. Bir defa da tek olarak Şit (a.s) doğdu.

Hz. Âdem (a.s), oğullarına ve torunlarına peygamber olarak gönderildi.

Hz. Âdem (a.s), oğullarına ve torunlarına peygamber olarak gönderildi. Cebrail (a.s) O’na birçok vahiy getirdi. Kendisine on sayfa hâlinde suhuf verildi. Bu sayfalarda; iman esasları, namaz kılmak ve diğer ibadetler, gusül abdesti almak, oruç tutmak anlatıldı; leş, kan, domuz eti yememek, ilaçlar, hesap ilmi gibi şeyler bildirildi. O dönemde İbranice, Süryanice ve Arapça olduğu düşünülen dillerde kerpiç üstüne çok yazı yazıldı.

İlk insanlar, batı tarihçilerinin zannettiği gibi ilimsiz, fensiz, görgüsüz, kıyafetsiz ve vahşi kimseler değildi. Hz. Âdem ve ona inananlar şehirlerde yaşayan, okuma-yazma bilen medeni insanlardı. Buğdaydan ekmek yapmak, kumaş dokuyup elbise dikmek ve çiftçilik gibi sanatları vardı. Altından para basılmış, maden ocakları açılıp çeşitli aletler yapılmıştı. Bugün nasıl ki amazon ormanlarında, Afrika içlerinde başka insanlardan habersiz ve eğitimsiz kabileler varsa, o zaman da toplumdan uzak ve medeniyetten habersiz kabileler olabiliyordu. Bu ilkel kabilelerin olması o günün insanlarının hepsinin ilkel oldukları anlamına gelmez.

Hz. Âdem (a.s) çok güzeldi. Siyah saçlı ve buğday tenliydi. On bir gün hasta yatıp, bir Cuma günü vefat etti. Hz. Âdem (a.s) vefat edince, Hz. Cebrail (a.s) bir gömlek giydirdi. Hz. Şit’e (a.s) yıkanması gerektiğini ve neler yapacağını vahyetti. Yıkayıp kefenlediler.

Advertisement

Şit (a.s) imam olup cenaze namazını kıldırdı. Ardından toprağa verdiler. Hz. Âdem’in (a.s) kabri; Kudüs’te, Mina’da, veya Arafat’tadır. Hayatını anlatan rivayetler farklı farklıdır.

Hz. Âdem (a.s), Allah’a ilk hamd ve ilk tövbe edendir. Peygamberlerin ilki, ilk insan ve yeryüzünde Yüce Allah’ın ilk halifesidir.

Hz. Âdem’in (a.s) yaratılışı, cennette yaşaması ve cennetten çıkarılarak yeryüzüne indirilmesi, Kur’an-ı Kerim’de çeşitli ayetlerde anlatılmıştır.

Hz. Adem (as) Kıssasından Alınacak Dersler

1. İnsan basit bir topraktan yaratılmıştır.

2. İnsanın en azılı düşmanı şeytandır.

3. Yüce Allah, insanı yeryüzüne halife olarak yaratmıştır.

4. Kibirlenmek şeytanın işidir.

5. Ekmek, çiftçilik ve hayvancılık ilk insandan beri vardır.

6. İlk insandan beri insanlar okuma yazma bilmektedir.

7. Yüce Allah tövbe edenlerin tövbesini kabul eder.

8. İlk dönemde insanlar daha uzun yaşamışlardır.

Advertisement


Leave A Reply