Kütahya İli Hakkında Bilgi

0

Kütahya ili nerededir? Kütahya ilinin ilçeleri, iklimi, bitki örtüsü, yüzey şekilleri, özellikleri ile ilgili bilgi.

kutajyaKÜTAHYA;

Advertisement

Yüzölçümü: 11.875 km2.
İlçeleri: Merkez, Altıntaş, Aslanapa, Çavdarhisar, Domaniç, Dumlupınar, Emet, Gediz, Hisarcık, Pazarlar, Simav, Şaphane, Tavşanlı.

Ege Bölgesi’nin İçbatı Anadolu Bölümü’nde il ve bu ilin merkezi kenttir. 29° 00′ – 30° 30′ doğu boylamlarıyla, 38° 70′ -39° 80′ kuzey enlemleri arasında kalan il toprakları; kuzeyden Bursa, Bilecik, doğudan Eskişehir, Afyonkarahisar, güneyden Uşak, batıdan Balıkesir, Manisa illeriyle çevrilidir.

Yüzey Şekilleri; Genelde dağ sıraları ve ırmak vadileriyle bölünmüş yüksek bir yayla görünümündeki il topraklarının, % 57.5’ini dağlar, % 31.5’ini yaylalar % 11 ‘ini ovalar oluşturur. Irmak boylarınca uzanan vadi tabanlarının yükseltisi 200-500 m, yaylalar 500-1.000 m arasında yayılış gösterir. 1.500-2.000 m dolayındaki yükseltiler, ilin güney, güneybatı ve batısında yer alır. Batıdan güney-ku-zey yönünde Eğrigöz Dağı (2.181 m) uzanır. Irmaklar tarafından derin biçimde yarılmış yamaçları ve geniş yaylaları kütlenin belirgin özellikleridir. İl merkezinin güneyindeyse Yellice Dağı adı verilen kütle uzanır. Ortalama 1.000 m yükseltideki kütlenin en yüksek noktası, İncebel Tepesi’dir (1.764 m). Genelde yayla düzlüklerinin egemen olduğu kütle üzerindeki öteki önemli yükseltiler; İminicik Tepe (1.699 m) ve Bakırtepe (1.758 m)’dir. Gümüşdağ, Yellice Dağı’ndan dar bir boyun noktasıyla ayrılır. Nalbant Tepe (1.901 m),Karlıktepe (1.890 m), Arapdede Tepe (1.872 m), Çayırgöz Tepe (1.796 m), Almaalan Tepe (1.731 m), Çalkıran Tepe (1.762 m), doğu-batı doğrultusunda uzanan Gümüşdağ Kütlesi’nin önemli yükseltileridir. Kütahya ve Tavşanlı ovalarının güneyinde uzanan Yeşildağ Kütlesi’nde, Tepelcetepe (1.533 m), Santaştepe (1.346 m), Çıplaktepe (1.430 m), Kocaeyrektepe (1.426 m), Küçük Ha-santepe (1.342 m), başlıca yükseltileridir. Doğuda Türkmen Dağı (1.826 m), üzerinde, yüksekliği 1.400-1.600 m arasında değişen birçok tepe vardır. Güneybatıda Simav Dağlan’nın Sındırgı’ya kadar uzanan bölümü Demirci Dağlan adını alır. Kütlenin en yüksek noktası Ziyaret Tepe’dir (1.800 m). İç Batı Anadolu Eşiği’nde bulunan il topraklarının % 31.5’e varan bölümü, geniş yayla düzlükleriyle kaplıdır. Yaylalar iki ana yükselti grubu oluşturur. 1.000-1.500 m ve 1.250-1.500 m yükselti kuşakları birbirinden ayırt edilebilir.

Kütahya, Köprüören, Tavşanlı, Yoncalı, Aslanapa, Önercik ovalan ilin başlıca düzlükleridir. Deniz düzeyinden 930 m yükseltideki Kütahya Ovası (93 km2), il merkezi çevresinde 5.5 km’lik en geniş yayılışına ulaşır. Kütahya, Yoncalı, Köprüören, Aslanapa, Aslan-taş ovaları, Porsuk Çayı; Tavşalı ve Örencik ovalan Kocasu; Simav Ovası, Simav Çayı havzalarında yer alır. Porsuk, Felent, Gediz, Simav, Emet çayla-nyla Kocasu ve Kocaçay, ilin başlıca ırmaklarıdır. İlin tek doğal gölü, Simav Ovası’ndaki Simav Gölü (5 km2), sazlık ve bataklıklarla kaplıdır. Porsuk Çayı üzerinde Porsuk Baraj Gölü ve Gelent Çayı üzerinde Enne Baraj Gölü yapay göllerdir. Porsuk, Baraj Gölü sulama ve taşkın önleme; Enne Gölü içme suyu elde etmek amacıyla kurulmuştur.

Advertisement

İklim ve Bitki Örtüsü; İklim bir yandan Ege kıyı kesiminden İç Anadolu bozkırına geçişin, öte yandan Marmara’da İç Anadolu’ya geçişin özelliklerini yansıtır. Yıllık ortalama sıcaklık 10.6°C, en soğuk ay ocak, en sıcak ay temmuzdur. Yıllık ortalama yağış tutan 579 mm’dir. En yüksek yağış aralık ve ocak, en düşük yağış temmuz ve ağustos aylarında düşer. Doğal bitki örtüsü büyük oranda karaçam ormanlarından oluşur. Yaylalar ve yaylaları çevreleyen yamaçlar saf karaçam ormanlarının en yoğun bulunduğu yerler Yellice, Gümüşdağ yamaçlarıdır. Güney yamaçlarda kızıl-çam, ardıç ve yer yer Akdeniz çalı türleri (maki) görülür.

Ekonomisi; Tarım ve hayvancılık temel geçim kaynaklarını oluşturur. Nüfusun önemli bir bölümü tarım alanında çalışır. Tanm; tahıllar (buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır), baklagiller (bakla, nohut, fasulye, mercimek, fiğ, burçak), endüstri bitkileri (şekerpancan), yağlı tohumlar (ayçiçeği, susam, haşhaş), meyve ve sebzelerden oluşur. Hayvancılık; başta koyun olmak üzere, kılkeçisi, tiftikkeçisi ve inek yetiştiriciliğine dayanır. Kümes hayvancılığı ve arıcılık da gelişmiştir. Ormanlar, ilin % 47.7’sini kaplar ve üretim önem taşır (200.000 m3).

Kütahya, endüstri açısından etkin, aynı zamanda eski bir el sanatları merkezidir. Osmanlılar döneminde çini, halı, seccade, deri işlemeciliği alanında 19. yüzyıl sonlarına kadar önemini korudu.

İl yeraltı kaynaklan (linyit, bor, manyezit, krom, şap, mermer, kurşun, antimon, demir, baryum, manganez, asbest) açısından zengindir. Türkiye’nin en geniş ve derinliği en fazla olan linyit yatakları Kütahya İli’ndedir. Türkiye linyit üretiminin % 62’sini Kütahya karşılar. Linyit yataklarının yarım milyon ton rezerve sahip olduğu belirlenmiştir.

Advertisement


Leave A Reply