Oktay Akbal Kimdir?

0

Oktay Akbal Kimdir? Oktay Akbal hayatı, biyografisi, eserleri, kitapları ve yazıları ile ilgili bilgi.

Oktay Akbal; yazardır (İstanbul 1923).

Ebubekir Hazım Tepeyran’ın torunudur. İki Fransız kurumundaki ortaokul yıllarından sonra Özel İstiklal Lisesi’ni bitirdi (1942); İstanbul Üniversitesi Hukuk ve Edebiyat fakültelerindeki öğrenimini bitiremedi. Buna karşılık çocuk dergilerindeki ilk ürünleri yayımlanırken sekreterlik yaptığı Servetifünun (Uyanış) dergisindeki hava, kendisini ömür boyu bağlanacağı basın-yayın dünyasına bağladı (1943-1944). Kısa süren memurluk yaşamını ilk fırsatta bırakarak öykücü kalemini gazete yazısı da üreten bir verimliliğe kavuşturdu. Vatan gazetesindeki teknik işlerden sonra sanat yazıları, kitap tanıtmaları yayımladı (1951-1956), fıkra köşesinde süreklilikle yazdı (1956-1969), 1969’da geçtiği Cumhuriyet’teki fıkra yazarlığını günümüzde Milliyet gazetesinde sürdürmektedir. Öykü, kısa-küçük öykü; edebiyata başlarken yeğlediği, hiç vazgeçmediği, neredeyse boyutlarını gazete fıkrasıyla özdeşleştirerek iki ayrı sorumluluğunu bir birimde birleştirdiği ana türdür. Bu, onun hem kişisel yapısının çabuk duygulanıp işaretlerini hemen gösteren özelliğine, hem çalışma temposunun sıcak aceleciğine uyar; öyle ki geniş soluk ve emek, sürekli ve kesintisiz bir çalışma isteyen büyük türlere (roman, oyun) geçemeyeceğinin sanıldığı belki de vaktinden önce söylenmiştir. Duygusal dikkatiyle anlık gözlemleri çok insanca, karşısındaki insanın dramını kendi içine yansıtması sanatçıya yaraşır bir incelikte, kendi içini yoklayışı bir anılar zinciri biçiminde bilinç uyanıklığıyla gerçekleşen ölçüdedir; etkili anlatımı, dil dikkati, sorumlu yazarlığıyla kendi kendini eskitmeden yazarlığını sürdürüyor.


Öykü kitapları: Önce Ekmekler Bozuldu (1946), Aşksız İnsanlar (1949), Bizans Definesi (1953), Bulutun Rengi (1954), Berber Aynası (1958), Yalnızlık Bana Yasak (1967), Tarzan Öldü (1969), İlkyaz Devrimi (1977), Lunapark (1983), Yazmak Yaşamak (1972), Anılarda Görmek (1972), İstinye Suları (1973), Ölümsüz Oyun (1974), Yeryüzü Korkusu (1975), Hiroşimalar Olmasın (1976), Zaman Sensin (1977), Temmuz Serçesi (1978), Gençler Bize Bakıyor (1978), Yaşamı Yeniden Kurmak (1979), Geçmişin Kuşları (1980), Hey Vapurlar Trenler (1981), Önce Şiir Vardı (1982), Dünyaya Açılmak (1982), Vatan Mahzun Ben Mahzun (1983), Geçmişin İçinden (1985), Bir de Simit Ağacı Olsaydı (1990).

İlk romanında (Garipler Sokağı, 1950) çevresine dikkatli bir gözlemle bakan Akbal, bu türün sonraki eserlerinde kişisel yaşamının yoksunluk ve umutlarını dar boyutlu anlatılar biçiminde sunmaktan öte bir şey yapmadı: Suçumuz İnsan Olmak (1957), insan Bir Ormandır (1975), Düş Ekmeği (1983). Güncesinden seçmeleri, kitap tanıtma yazılarını, yakından tanıdığı sanatçılarla ilgili izlenimlerini de kitaplaştırdı: Suçumuz İnsan Olmak ile TDK Roman Ödülü’nü (1958), Berber Aynası ile de 1959 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazandı.

Suçumuz İnsan Olmak, yazarın ikinci romanı (1957). Yüksek öğrenimini yarıda kesip evlenmiş, küçük memur, çocuk babası Nuri Kayalı’nın gündelik yaşam sıradanlıkları içinde görüp tanıdığı Nedret’e duyduğu aşk, buluşma-sevişme fırsatlarını arayışlar, Ankara-İstanbul ilişkileri içinde mutluluk kovalıyışları, Nedret’in gönül kırgınlığıyla Nuri’yi bırakıp caddeye karışması, küskün-kırgın-sonuçsuz bir aşkın, kısa ve küçük bir kaçamağın verimsiz düşleri… TDK Roman Armağanı’nı kazandı (1958).



Bir Yorum Yazmak İster misiniz?