Papa Nedir? Ne İş Yapar? Papalık Tarihi – Hakkında Bilgi

0
Advertisement

Papa nedir, papalar ne işe yapar? Papalığın kuruluşu, tarihçesinedir? Papanın özellikleri nelerdir? Papa ve papalık hakkında bilgi.

PAPA VE PAPALIK

Papa, Katolik Kilisesi’nin en yüksek ruhani önderi, Roma piskoposudur. Özellikle 3-5. yüzyıllar arasında bütün piskoposların resmî sıfatı olan Yunanca pappas (baba) unvanı günümüzde de Doğu’da İskenderiye patriği ile Ortodoks papazlar için kullanılmaktadır. Buna karşılık Batı’da, Latinceye papa biçiminde geçen unvan 9. yüzyıldan beri yalnızca Roma piskoposunu belirtmektedir. Ama papanın öteki sıfatları bu unvanına göre daha resmi nitelik taşır. Vatikan’ın resmi kılavuzu Annuario Pontificio’da söz konusu sıfatlar şöyle sıralanır: Roma piskoposu, İsa Mesih’in vekili (vicarius), Havarilerin başının (Aziz Petrus) ardılı. Batı Kilisesi’nin en yüksek piskoposu (pontifex), Batı patriği, İtalya’nın en yetkili piskoposu (primatus), Roma bölgesi başpiskoposu ve metropoliti, Vatikan Devleti’nin hükümdarıdır.

Öğreti düzeyinde papa, Hz. İsa’nın havarilerinin önderi olarak kabul edilen Aziz Petrus’un ardılı. sayılır. Matta İncili’ne (16:18) göre Hz. İsa Aziz Petrus’a “Sen Petrus’sun ve kilisemi bu kayanın (Yunanca petra) üzerine kuracağım” biçiminde seslenerek onu evrensel kilise üzerinde yetkili kılmıştır. Gerçekte Petrus’un, Katolik Kilisesi’nin ilk önderi olduğunu doğrulayan tarihsel bir kanıt bulunmamakla birlikte, hem Petrus’un, hem de Paulus’un Roma’da gömüldüğü inancı, Roma’daki kıyımlarda çok sayıda Hıristiyanın can vermesi, buradaki kilisenin zamanla Hıristiyanlıkta bağlayıcı sayılan ilkeleri savunması ve Roma’nın imparatorluk başkenti olması, papanın bütün kilise kurumu üzerinde eksiksiz yargı ve yönetim yetkisi kazanmasının tarihsel temelleridir.

katoliklik

Advertisement

Katolik Kilisesi

Katolik öğretisine göre, kilisenin en yüksek öğretmeni konumuyla papa, belirli koşullarda iman ve ahlak konularında dile getirdiği öğretilerde hiçbir zaman yanılmaz. Papanın yanılmazlığı öğretisi, Tanrı’nın kiliseye söz verdiği kayranın kıyamet gününe değin onu ayakta tutacağını vurgulayan kusursuzluk kavramıyla ilişkilidir. Gerçekte, Katolik Kilisesi’nin sonradan heretiklikle mahkûm ettiği papalar da (örn. I. Honorius [625-638]) olmuştur. Daha sonra I. Vatikan Konsili (1869-70) papanın yanılmazlık konumuyla (ex cathedra: “kathedradan” ya da “tahttan”) konuştuğundan söz edilebilmesi için gerekli koşulları belirlemiştir.

papa 2. pius

Papanın belirli bir iman ya da ahlak sorununda bütün kilisenin geri alınamaz rızasını talep etmesi bu koşullardan biridir. Bu talebe çok ender başvurulur. Papanın öğreti, ahlak ya da disiplin konularında genellikle piskoposlara seslenen genelgelerinde (encyclicus) yanılmazlık özelliği varsayılmaz.

II. Vatikan Konsili’nin (1962-65) piskoposlarla ilgili kararı, piskoposlar topluluğunun yetkisinin papanın bu organın başkanı olarak taşıdığı yetkiden ayrılamayacağını belirtmekle birlikte, papanın ayrıcalıklarını vurgularken belirli bir dengeyi de gözetmiştir. Ortodoks Kilisesi’nin uzun süredir papa için de patriklere özgü onursal üstünlük konumunu tanımaya hazır olmasına, birçok Protestanın ise yakın geçmişteki bazı papaların üstlendiği manevi önderliği olumlu karşılamasına karşın, Katolikliğin papalık öğretisi günümüzde de ekumenik hareketin önünde önemli bir engel sayılmaktadır.

Advertisement

Bir Yorum Yazmak İster misiniz?