Ş Harfi – Özellikleri

0
Advertisement

Ş Harfi nedir? Ş Harfinin özellikleri, Ş harfinin tarihçesi, Ş harfi ile ilgili bilgi.

Ş Harfi

Ş Harfi

Ş, ş, Türk alfabesinin 23. harfidir. Şe (Osmanlı alfabesinin 16. harfini karşılar: Şın). Oluşumunda geniz yolu kapalı kalın ağız ünsüzlerinden biri; sedasız (sedalı karşılığı J’dir), damak diş ünsüzü olarak ağız içinde biraz arkada oluşur; oluşumunda hava için dar bir yer kalır.

Bazı kaynaklar katı, sızınlı, titreşimsiz, dişeti ünsüzü biçiminde tanımlarlar. Ebced hesabıyla tarih düşürme yönteminde şın sesi 300 sayısına denk düşünülmüştür. Göktürk (Köktürk-Orhun) ş sesiyle onu karşılayan ş harfine gereksinim duyulmuştur. Anadolu (Batı) Türkçesi’nde şe sesi genellikle ön hecelerde az yer alır. Yansıma (onomatope) yoluyla yaratılmış sözcüklerde hiçbir güçlük çıkarmaz: Şırıl şırıl, şap şap., şakır şakır. Şu adılının çekiminde rahatlıkla kullanılır: Şunu, şuna, şunda, şundan…

Dilimize girmiş yabancı sözcüklerde ş sesi her yerde yer alırken, ön sesteki varlıklarıyla da kökence yabancı olmanın bir imini oluşturur: Şaban (Ar.), şablon (Al.), şad (Far.), şadırvan (Far.), şafak (Ar.), Şafii (Ar.), şahane (Far.), şahap (Ar.), şahbaz (Far.), şaheser (Far.), şahıs (Ar.), şahika (Ar.), şahin (Far.), şahit (Ar.), şahmerdan (Far.), şaibe (Ar.), şair (Ar.), şakayık (Ar.), şaki (Ar.).

Türkçe sözcüklere örnekler: Şahlandırma, şahlanış, şahrem, şaka, şakacı, şakacıktan, şakalık, şakıma, şakımak, şakırdama, şakırtı, şakayış, şakkadak, şakrak…

Advertisement

Yorum yapılmamış

Leave A Reply