Açgözlülüğün zararları, açgözlülüğün sonu ile ilgili şiir örnekleri. Açgözlülerin yaptıkları ve Açgözlülük konusu ile ilgili şiirler.
Açgözlülük, insan ruhunu sessizce tüketen bir duygudur. Doymak bilmeyen istekler, zamanla hem kalbi hem vicdanı yorar. İnsanı mutluluktan uzaklaştırır, paylaşma duygusunu zayıflatır. Elindekine şükretmeyen, her zaman eksik hisseder.
Aşağıdaki şiirlerde, açgözlülüğün insanda ve toplumda yarattığı etkiler, basit ama derin ifadelerle anlatılmıştır. Her biri, “azla yetinmenin” ve “kanaatin” gerçek zenginlik olduğunu hatırlatır.
HİRSIN SONU
Bir serçe, altın bir tohum bulmuş,
Gizlemiş onu, dalların ardına.
“Bir tane buldum, bin tane olur,”
Demiş hırsla, bakmış gökyüzüne.
Günler geçmiş, kış bastırmış,
Aç kalmış o, ne yemiş ne içmiş.
Altın tohumu yutamamış ki,
Parlayan taş, karın doyurmazmış.
Bak serçeye, unutma bunu:
Açgözlülük yakar sonunu.
Azla yetinen huzur bulur,
Çok isteyen hep yok olur.
GÖZ DOLMAZ
Bir dere akar sessiz dağdan,
Balıklar oynar berrak suda.
Bir balık varmış, gözü doymaz,
Her lokmada ister daha fazlasını da.
“Biraz daha, biraz daha,”
Deyip yemiş ne varsa orada.
Sonra su bulanmış, nefes kalmamış,
Kendisi boğulmuş kendi oburluğunda.
Ey insan, ibret al bundan,
Gözün doymuyorsa kalbin yanan.
Dünya dardır gözü aç olana,
Ama geniştir kanaat edene.
ALTIN KUYUSU
Bir adam kazmış geceyle gündüz,
“Altın var,” demiş, “biraz daha derine.”
Her kürek atışında hırs büyümüş,
Toprak gömmüş sonunda kendine.
Eli dolmamış, gözü hiç doymamış,
Hırs kuyusu mezar olmuş sonunda.
Bir taş kalmış, üzerinde yazılı:
“Açgözlü, kendi sonunu kazdı burada.”
Açgözlülük
Açgözlülük, insanın içini kemirir,
Ne verse dünya, yine de yetmez.
Elindekine şükretmeyen,
Asla huzuru bulamaz.
Göz hep başkasının elindedir,
Kalp doymaz, ruh susar.
Biriktirir, saklar, korkar kaybetmekten,
Ama aslında yavaş yavaş yok olur.
Doymayan Kalp
Doymayan kalp, aç bir denizdir,
Ne kadar doldursan yine boş kalır.
Bir lokma daha, bir parça daha,
Derken huzur kaybolur.
Doymayan kalp sevgi bilmez,
Şükür nedir, hiç anlamaz.
Azla mutlu olmayı unutan,
Zengin olsa bile yoksul kalır.
Açgözlü İnsan
Açgözlü insan, hep ister,
Bir avuç yetmez, dağ ister.
Her şeye sahip olma arzusu,
Onu kendi içine hapseder.
Paylaşmayı bilmez, sevgi göstermez,
Kalbinde korku, gözünde hırs.
Her şeyi almak ister ama,
Sevgi vermez, huzur almaz.
Açgözlülüğün Bedeli
Açgözlülük, insanı yorar,
Kalbini taş eder, ruhunu soğutur.
Ne kadar toplarsa toplasın,
Bir gün hepsi elinden kayar.
Açgözlülük, sevgiyi siler,
Dostluğu bitirir, vicdanı köreltir.
Azla yetinmek erdemdir,
Çünkü çok isteyen, en sonunda kaybeder.
