Abide ne anlama gelir? Abide kelimesinin terimler sözlüklerindeki anlamı, deyimler ve birleşik kelimelerin anlamları nedir?
Abide; Anıt – “Bu hatlar, bu çiniler, bu nakışlar olmasa bu abideler de olmazdı.” – O. S. Orhon
Bir anıt, bir kişiyi veya olayı anmak için açıkça oluşturulmuş veya tarihi zamanlardan veya kültürel mirasın sanatsal bir şekilde hatırlanmasının bir parçası olarak bir sosyal grupla alakalı hale gelen bir tür – genellikle üç boyutlu – yapıdır. , tarihsel, politik, teknik veya mimari önemi vardır. İlk anıtlardan bazıları dolmenler veya menhirs, dini veya cenaze amaçlı inşa edilmiş megalitik yapılardı. Anıtlara örnek olarak heykeller, (savaş) anıtları, tarihi binalar, arkeolojik alanlar ve kültürel varlıklar verilebilir. Korunmasında kamu yararı varsa, bir anıt örneğin UNESCO Dünya Mirası Listesi olarak listelenebilir.
Yaratılış ve Fonksiyonlar
Anıtlar binlerce yıldır yaratılmıştır ve genellikle eski medeniyetlerin en dayanıklı ve ünlü sembolleridir. Tarih öncesi tümülüsler, dolmenler ve benzer yapılar, dünya çapında çok sayıda tarih öncesi kültürde yaratılmıştır ve bir toplumun daha varlıklı ve güçlü üyelerinin anıtsal mezarlarının çoğu, genellikle bilgi ve sanatımızın çoğunun kaynağıdır. bu kültürlerden. Toplumlar daha büyük ölçekte örgütlendikçe, Mısır Piramitleri, Yunan Parthenon, Çin Seddi, Hint Taj Mahal veya Paskalya Adası Moai gibi yıkılması zor olacak kadar büyük anıtlar uygarlıklarının sembolü haline geldi.
Daha yakın zamanlarda, Özgürlük Heykeli ve Eyfel Kulesi gibi anıtsal yapılar modern ulus devletlerin ikonik amblemleri haline geldi. Anıtsallık terimi, bir anıtın sembolik durumu ve fiziksel varlığı ile ilgilidir. Bu bağlamda, Alman sanat tarihçisi Helmut Scharf, “Bir anıt, bir nesne biçiminde ve aynı zamanda bir sembolü olarak mevcuttur. Bir dil sembolü olarak, bir anıt genellikle somut bir şeye işaret eder, bazı nadir durumlarda mecazi olarak da kullanılır … Bir anıt, birkaç anıtın birliği için bir dil sembolü olabilir … veya sadece tek bir anıt için, ancak daha geniş bir anlamda, neredeyse tüm bilinebilir varlık düzlemlerinde de kullanılabilir. … Anıt olarak kabul edilen şey, her zaman belirli bir tarihsel ve sosyal durumun hakim ya da geleneksel bilincine atfettiği öneme bağlıdır. ”
Temel olarak, anıt teriminin tanım çerçevesi mevcut tarihsel çerçeve koşullarına bağlıdır. Anma Kültürünün ve kültürel hafızanın boyutları, kamusal alan ve dayanıklılık (ezberlenenin) kavramları ve anıtın biçimi ve içeriği (iş benzeri anıt) hakkında sorularla da bağlantılıdır. Sanat tarihi açısından bakıldığında, içerik ve biçim ikilemi anıtın “dilbilimsel yeteneği” sorununu açar. Dilin bir anıtın seçkin bir parçası olduğu ve çoğu zaman en azından bir plakla “objektif olmayan” veya “mimari anıtlarda” temsil edildiği açıktır. Bu bağlamda tartışma, Anma ile birleşen sosyal mekanizmalara değiniyor. Bunlar, anıtın bir nesne olarak kabul edilmesi, aktarılan içerikler ve bu içeriklerin etkisi.
Anıtlar genellikle bir şehir veya konumun görünümünü iyileştirmek için kullanılır.
Washington D.C., Yeni Delhi ve Brasilia gibi planlı şehirler genellikle anıtların etrafında inşa edilir. Örneğin, Washington Anıtı’nın konumu L’Enfant tarafından tasarlanmadan veya inşa edilmeden önce şehirdeki kamusal alanın düzenlenmesine yardımcı olmak için tasarlandı. Eski şehirler, zaten önemli olan veya bazen bir taneye odaklanmak için yeniden tasarlanan konumlara yerleştirilmiş anıtlara sahiptir. Shelley’nin ünlü şiiri “Ozymandias” da (“İşlerime bakın, Yüce ve umutsuzluk!”) Önerdiği gibi, anıtların amacı genellikle etkilemek ya da korkutmaktır.
Yaşları, büyüklükleri veya tarihi önemleri ile dikkat çeken başka amaçlar için oluşturulan yapılar da anıt olarak kabul edilebilir. Bu, Çin Seddi’nde olduğu gibi büyük yaş ve büyüklükten veya Fransa’daki Oradour-sur-Glane köyü gibi büyük bir olay meydana gelmesinden kaynaklanabilir. Birçok ülke, aslında normal ev evleri veya diğer binalar olabilecek korumalı yapıların veya arkeolojik alanların resmi olarak tanımlanması için Eski anıt veya benzeri terimler kullanır.
Anıtlar genellikle tarihi veya siyasi bilgileri iletmek için tasarlanır ve böylece aktif bir sosyo-politik güç geliştirebilirler. Trajan sütunu veya Sovyetler Birliği’ndeki sayısız Lenin heykeli gibi çağdaş politik gücün önceliğini güçlendirmek için kullanılabilirler. Eski Postmaster’dan sonra New York’taki eski Genel Postane Binasının James A. Farley Binası’na (James Farley Postanesi) yeniden adlandırılması gibi geçmişten gelen önemli olaylar veya rakamlar hakkında halkı eğitmek için kullanılabilirler.
General James Farley. Bilgilendirici ve eğitici işlevlerini yerine getirmek için bir anıtın halka açık olması gerekir, bu da mekansal boyutunun yanı sıra içeriğinin halk tarafından deneyimlenebileceği ve sürdürülebilir olabileceği anlamına gelir. Birincisi, anıtın kamusal alana yerleştirilmesiyle veya anıt ve anlamı hakkında halka açık bir tartışma yoluyla, ikincisi anıtın önemliliğiyle veya içeriğinin derhal kolektif veya kültürel hafızanın bir parçası haline gelmesiyle elde edilebilir.
Anıtların sosyal anlamları nadiren sabittir ve kesindir ve sıklıkla farklı sosyal gruplar tarafından ‘tartışılır’. Örnek olarak: eski Doğu Alman sosyalist devleti Berlin Duvarı’nı batının ideolojik safsızlığından ‘korunma’ aracı olarak görse de, muhalifler ve diğerleri bunun doğal baskısının ve paranoyasının sembolik olduğunu iddia ediyorlardı. durum. Bu anlam tartışması, modern ‘post-süreç’ arkeolojik söylemin ana temasıdır.
