Gökyüzünün, gök yüzünün rengi ve güzelliklerini anlatan şiirler. Gökyüzü, bulutlar, mavilikler hakkında, gökyüzü ile ilgili şiirler.
Gökyüzü, insanın başını kaldırıp baktığında sonsuzluğu hissettiği, bazen huzur bulduğu bazen de hayallere daldığı büyülü bir dünyadır. Mavinin binbir tonuna bürünen gökyüzü, beyaz bulutları, parlayan yıldızları, doğan güneşi ve gecenin sessizliğini bir araya getirir. Kimi zaman özgürlüğü, kimi zaman umudu, kimi zaman da özlemi anlatır. İşte gökyüzünün güzelliklerini, bulutları ve mavilikleri konu alan birbirinden güzel özgün şiirler…
GÖKYÜZÜNÜN ALTINDA
Mavi bir çatı kurmuşsun dünyaya,
Güneşi saklamışsın bulutlarının ardına.
Uçan kuşlara geniş yollar açmış,
Sessizce bakarsın bütün insanlığa.
Kim bilir hangi düşler saklı sende,
Hangi sevinçler dolaşır bulutlarında?
Bir yıldız kayar gecenin içinden,
Bir dilek büyür insanların kalbinde.
Bazen masmavi, bazen gri olursun,
Yağmurla toprağın yüzünü güldürürsün.
Kuşlar kanat çırpar uzak ufuklara,
Sen her sabah yeniden umut verirsin.
Ey gökyüzü, hep böyle aydınlık kal,
Mavini eksik etme şu güzel dünyadan.
Bir parça huzur bırak her yüreğe,
Biraz da umut serp insanların üzerine.
BULUTLARIN ÜLKESİ
Bir merdiven olsa göğe uzanan,
Çıkıp bulutlara varır mıydım?
Pamuktan dağların arasında,
Kendime yeni bir dünya kurar mıydım?
Beyaz bulutlar geçer üstümden,
Bir gemi olur, uzaklara gider.
Kimi zaman kocaman bir kuğu,
Kimi zaman bir masal ülkesi eder.
Yere uzanıp seyrederim göğü,
Rüzgâr anlatır bulutların dilini.
Bir gün kanatlanıp uçarsam eğer,
Bulutlara sorarım dünyanın sırrını.
Gel sen de benimle hayal ülkesine,
Güneşin hiç batmadığı yerlere.
Birlikte yürüyelim mavi göklerde,
Düşlerimiz karışsın beyaz bulutlara.
MAVİLİĞİN ŞARKISI
Maviydi gök, maviydi deniz,
Uzaklarda kaybolurdu gözlerimiz.
Bir bulut geçerdi sessizce,
Bir başka bahar başlardı içimizde.
Güneş süzülürdü dalların arasından,
Işıklar düşerdi eski sokaklara.
Bir kuşun kanadında özgürlük,
Bir esinti karışırdı saçlarımıza.
Bazen bir hüzün çökerdi akşama,
Bulutlar örtü olurdu güneşin yüzüne.
Ama bilirdik, geçerdi karanlık,
Her sabah yeniden doğardı mavilik.
Gökyüzü kadar geniş olsun düşlerin,
Denizler kadar derin olsun sevgin.
Bir gün bütün yollar birleştiğinde,
Mavi bir sabah karşılasın seni.
GÖKYÜZÜ HEPİMİZİN
Mavi bir gökyüzü,
Ucu bucağı olmayan…
Kuşların kanat çırptığı,
Bulutların yol aldığı…
Kimin göğü, kimin güneşi?
Kimin yıldızı, kimin gecesi?
Bir çocuğun uçurtması yükselir,
Bir yaşlının duası göğe erişir.
Aynı güneş ısıtır hepimizi,
Aynı yağmur yıkar yeryüzünü.
Aynı yıldızlar parlar geceleri,
Aynı gökyüzü örter evlerimizi.
Ne sınırı vardır maviliğin,
Ne de sahibi vardır bulutların.
Gökyüzü bütün insanların,
Gökyüzü umutla bakanların.
GÖĞÜN SESSİZ SAATLERİ
I
Sabahın ilk ışığı değdi pencereme,
Bir kuşun sesi karıştı sessizliğe.
Uzaklardan bulutlar geldi,
Eski bir anı gibi geçti gözlerimden.
Güneş yükseldi yavaşça,
Gölgelere bıraktı geceyi.
Bir mavi düştü yeryüzüne,
Uyandırdı içimdeki bekleyişi.
II
Akşam inerken gökyüzüne,
Turuncu bir renk yayıldı dağlara.
Rüzgâr dokundu ağaçların yüzüne,
Yapraklar karıştı uzak şarkılara.
Bir yıldız belirdi karanlıkta,
Ardından binlercesi doğdu.
Gözlerim göğe dalıp giderken,
Zaman sanki bir anlığına durdu.
GÖKYÜZÜNE BAK
Bir gün yorulursan yürümekten,
Yollar uzar, umutların azalırsa,
Bir an dur ve başını kaldır,
Gökyüzüne bak, maviliği hatırla.
Bulutlar da geçer gökyüzünden,
Bazen güneşi saklar, bazen yağmuru getirir.
Ama hiçbir bulut sonsuza dek kalmaz,
Her karanlığın ardından bir aydınlık belirir.
Unutma, gökyüzü hep oradadır,
En uzak hayallerine bile yakındır.
Biraz umut, biraz cesaret yeter,
Yeni bir sabah her zaman mümkündür.
