Çocukluk özlemi, çocukluk dönemi ile ilgili şiirler. Çocukluk özlemi üzerine yazılmış uzun ve kısa şiir örnekleri.
Çocukluk, insanın hayatında unutulması en zor dönemlerden biridir. Sokaklarda oynanan oyunlar, rengârenk uçurtmalar, okul arkadaşları, anne sıcaklığı ve küçük mutluluklarla dolu o yıllar, büyüdükçe özlemle hatırlanır. Bazen eski bir fotoğraf, bazen çocukluğumuzda dinlediğimiz bir şarkı, bizi yıllar öncesine götürür.
Çocukluk özlemi, yalnızca geçmişte yaşanan güzel günleri hatırlamak değildir. Aynı zamanda hiçbir şeyi dert etmeden gülmenin, küçücük şeylerle mutlu olmanın ve dünyanın bütün güzelliklerine inanmanın özlemidir.
Bu yazımızda çocukluk özlemi, çocukluk anıları, masumiyet, büyümek ve çocuk olmanın güzelliği üzerine yazılmış uzun ve kısa şiir örneklerini bulabilirsiniz.
1. ÇOCUKLUĞUMUN SOKAKLARI
Nerede kaldı o eski sokaklar,
Taşlarında ayak izlerim vardı.
Bir topun peşinde koşardık akşam,
Güneş bile bizimle yorulurdu.
Bir tas su içerdik çeşme başında,
Dostluk büyürdü mahalle arasında.
Ne paramız vardı ne de derdimiz,
Bir oyun yeterdi bütün günümüze.
Annem seslenirdi penceresinden,
Akşam olmuş, dön artık dercesine.
Biraz daha oynasak diye yalvarır,
Zamanı durdurmak isterdik gizlice.
Şimdi o sokaklardan geçerken bazen,
Bir çocuk sesi duyarım uzaktan.
Dönüp bakarım, çocukluğum sanırım,
Bir hatıra gülümser bana ardından.
Ah, çocukluğum, nerede kaldın sen?
Hangi mevsimde bıraktım izini?
Bir günlüğüne dönsem o yıllara,
Yeniden yaşardım her bir günümü.
2. ESKİ BAYRAMLAR
Hatırlar mısın eski bayramları,
Sabah erkenden kalktığımız günleri?
Yeni elbisemizi giyer sevinir,
Şeker toplamak için koşardık evleri.
Annem öperdi yanağımızdan,
Babam harçlık verirdi avucumuza.
Bir şeker, bir çikolata yeterdi,
Dünyalar sığardı küçücük avucumuza.
Komşulara giderdik büyüklerimizle,
Bayramlaşırdık sevgiyle, neşeyle.
Küçük hediyeler, tatlı gülüşler,
Mutluluk dolardı evlerimize.
Şimdi bayramlar yine gelir geçer,
Ama o eski heyecan nerede?
Bir çocuk gibi sevinmek isterim,
Bir kez daha o güzel günlerde.
3. UÇURTMAM
Bir uçurtmam vardı rengârenk,
Gökyüzüne uzanırdı ipi.
Rüzgârla yarışır, bulutlara değer,
Sanki gökyüzüydü benim evim.
Koşardım ardından tarlalarda,
Ayaklarım toprağa değerdi.
Biraz daha yükselsin diye,
Kalbim sevinçle çarpar giderdi.
Şimdi gökyüzüne bakıyorum,
Uçurtmalar geçiyor uzaktan.
İçimde küçük bir çocuk uyanıyor,
Beni çağırıyor eski zamandan.
Keşke yine çocuk olabilsem,
Bir uçurtma tutsam ellerimde.
Bütün dünyayı unutup koşsam,
Çocukluğumla gökyüzünde.
4. BÜYÜMEK
Bir gün büyüyeceksin dediler,
Büyümeyi çok isterdim o zaman.
Kocaman ayakkabılar giyip,
Dünyayı gezerdim sanardım.
Büyüdüm, değişti mevsimler,
Oyuncaklar kaldı raflarda.
Eskiden küçücük şeyler sevindirirdi,
Şimdi mutluluk saklı uzaklarda.
Bir zamanlar yağmurda koşardım,
Islanmak bile eğlenceydi bana.
Şimdi yağmur yağınca düşünürüm,
Yarın yetişmem gereken işleri.
Ah, büyümek ne tuhaf şeymiş,
İnsan büyüdükçe özlermiş çocukluğu.
Bir gün anlamışım geç de olsa,
En güzel çağım çocukluğummuş.
5. ANNEMİN DİZLERİNDE
Küçükken yorulunca koşardım sana,
Başımı koyardım dizlerine anne.
Bir masal anlatır, saçımı okşardın,
Dünyanın en güzel yeriydi evimiz.
Gece korktuğum zamanlarda,
Elimi tutardın sessizce.
Bir gülüşün yeterdi bana,
Bütün korkularım giderdi gizlice.
Şimdi yıllar geçti aradan,
O küçük çocuk büyüdü anne.
Ama ne zaman yorulsam hayatta,
Yine sığınmak isterim dizlerine.
Çocukluğumun en güzel hatırası,
Sesin, sevgin ve sıcaklığın.
Nereye gidersem gideyim dünyada,
Kalbimde yaşayacak çocukluğum.
6. ÇOCUK OLMAK
Çocuk olmak güzel şeydir,
Bir çiçek gibi açmaktır.
Bir kelebek görünce sevinmek,
Bir yağmurda ıslanmaktır.
Çocuk olmak hayal kurmak,
Yıldızlara ulaşmaktır.
Küçük bir oyuncakla bile,
Koca dünyaya sığmaktır.
Çocuk olmak umut demektir,
Her sabaha gülümsemektir.
Dostlarla el ele verip,
Sevgiyle büyüyebilmektir.
Çocuklar gülsün dünyada,
Eksilmesin yüzlerinden neşe.
Çünkü çocukluğun güzelliği,
Işık verir bütün geleceğe.
