Vatan özlemi ve vatan sevgisi ile ilgili olarak yazılmış ve farklı bir açıdan bakmamızı sağlayacak adet kompozisyon örnekleri.
«Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sahile,
Bitmez bir özleyiştir ölümden beter bile»
Yahya Kemal Beyatlı
VATAN ÖZLEMİ
İnsanlar, çeşitli şeylere karşı sevgi duyarlar. Kimi müziği, kimi okumayı, kimisi de sporu sever. «Ben hiçbir şey sevmiyorum» diyen birisine rastlayamazsınız. Çünkü her insan mutlaka bir şeyi sevmiş, onu özlemiş, arzu etmiştir. Fakat insanların ortaklaşa sevdikleri, bağlandıkları bir şey daha vardır: O da vatandır.
Yahya Kemal Beyatlı,
«Hiç dönmemek ölüm gecesinden bu sahile,
Bitmez bir özleyiştir ölümden beter bile»
derken, bizim de duygularımızı dile getiriyor sanki. Kişi daima sevdiğiyle yaşamak ister. Hatta bunu ümit etmek bile o kimseyi mutlu kılmaya yeterlidir. Yahya Kemal ölmekten değil, tekrar bu dünyaya dönüp vatana kavuşamayacağı için üzülüyor. Bu ölümden beter olan özlem, vatan özlemidir.
Evet; ölüm, Yaradanın tüm canlıları için değişmez bir kanunudur. Ama hiç olmazsa Yaradan, bu kanunu koyarken öldükten sonra tekrar vatana dönmek ümidini de verseydi insanlara, ne güzel olurdu!…
——————————————————–
ÖLÜM FİKRİ ve VATAN SEVGİSİ
Bilmem zaman zaman ölüm fikriyle kafanızı yorduğunuz oldu mu hiç? Şurası bir gerçektir ki insan zihnini en çok kurcalayan, en çok düşündüren bir sorudur o. Düşünürün kaleminde, şairin şiirinde, günlük yaşantımızda, her yerde, her an çıkıveriyor karşımıza.
Yahya Kemal’i de en çok düşündüren bir konudur ölüm fikri. Fakat acaba büyük şairi korkutan ölüm müdür. Hiç kuşkusuz, hayır!.. Burada ölüm probleminin karşısına daha çetin bir problemin çıktığını görüyor insan. İşte bu, vatan problemidir, vatan sevgisidir. Yahya Kemal’i de, vatanseverleri de korkutan, hiçbir zaman ölüm olmamıştır. Onları korkutan, ürküten, düşündüren şey, vatandan ayrılma, onu bir daha görememektir.
Çünkü hepimizce bilinen bir gerçek vardır ki, bir gün tümümüzün gideceği o karanlıklar âleminden bu yana, bu güzel vatana bir daha dönmenin olanaksız oluşudur. İşte insanı kahreden de budur.
Vatan Sevgisi Hakkında Yazı
KAN ve TER
Hepimiz vatanımızı severiz, hem de pek çok. Çünkü vatan, yalnızca bir toprak parçası değil, ataların mezarlarının bulunduğu, anılarımızın yaşadığı, her türlü nimetinden yararlandığımız bir yerdir. Onu yüceltmek, uygarlığın doruğuna çıkartmak için canla başla çalışır, gerekirse uğrunda ölürüz. Tevfik Fikret ne güzel söylemiş :
«Vatan senden hayat umar,
Sen yaşarken o canlanır.
Vatan için ölmekte var,
Fakat borcun yaşamaktır.»
Ama, «Vatanım için ölürüm diyerek ateşe atılmak, vatanı sevmek demek değildir. Bir tek insanın bile vatan için büyük değeri vardır. Zira vatanı kişiler yaşatır. Kişiler olmazsa vatan da olmaz. Vatanı sevmek demek, gerektiği yerde kanını, gerektiği yerde terini akıtmak demektir.
Bu vatan, «Bir gül bahçesine girer gibi kara toprağa girenlerin» olduğu kadar, yollar, fabrikalar, evler, barajlar yapan ve dantelâlar örenlerindir de… Ölmeden evvel ona olan borçlarımızı ödemeliyiz. Bu vatanı yüceltmeliyiz, bu vatanın yüksek çıkarlarına katkıda bulunmalıyız karınca kararınca. Hepimiz ölürsek bu vatanı kim yüceltir? Kim onu bugünkü uygarlık düzeyine çıkarabilir?
Bu devir, emek ve ter devridir. Emek verecek, ter dökecek, fakat vatanımıza olan borcumuzu mutlak ödeyeceğiz. Yoksa, bu dünyaya gelmenin hiçbir değeri, hiç bir anlamı kalmaz.
