Ağaçlar İle İlgili Şiirler, Ağaçlar Konulu Şiir Örnekleri, Uzun Kısa Ağaç Şiiri

Ağaçlar İle İlgili Şiirler

Gölgen düşer sokaklara,
Yaprakların şarkı söyler.
Her rüzgârda hüzün dolar,
Senin dallarına, çınar.

Nice çocuk büyüdü senin
Gölgenin altında gülen.
Kuşlar kondu, sevgi doldu,
Yıllar geçti, sen bekledin.

Bir gün ben de yaşlanınca,
Sana yaslanmak isterim.
Çınarım, sabrın simgesi,
Senden güç alır gönlüm.

Toprağa düşen bir tohum,
Yağmurla can buluverir.
Bir bakarsın filiz olmuş,
Rüzgârla dans ediverir.

Küçük fidan, minik dostum,
Günün birinde büyürsün.
Kuşlar gelir, gölge verir,
Bir ormana dönüşürsün.

Sevgimizi eksik etme,
Sakın unutma suyu da.
Sen yeşerdikçe dünya,
Daha güzel olur burada.

Dağların ardında gizli,
Bir orman var yemyeşil.
Her yaprağı bir sır söyler,
Her kuş ötüşü sevinçtir.

Rüzgâr eser, dallar gülümser,
Toprak kokar, gök parlar.
Bir ağaç, bin nefes verir,
Hayat onunla başlar.

Kıymetini bilen insan,
Her dalda huzur duyar.
Ağaçlar korudukça biz,
Dünya sonsuza uzar.

İlkbaharda çiçek açar,
Yaz gelince meyve saçar.
Her dalında bir umut var,
Rengarenk, tatlı bir diyar.

Elma, armut, kayısı, nar,
Ne çok nimettir bize sunar.
Bir çocuk el uzatınca,
Sevinir o dallar hemen.

Paylaşmak onun işi,
Sevgiyle büyür kökü.
Bir meyve ağacı gibi,
Cömert olsun her yürek.

Dinlersen rüzgârla bir,
Fısıldar yaprak yaprak.
“Sevgiyle yaşa,” der ağaç,
“Kinle dolma sakın, bırak.”

Köklerinde sabır yatar,
Gövdelerinde hayat var.
İnsana örnek olurlar,
Kırılmadan dimdik kalırlar.

Bir dalında bir umut,
Bir dalında bir nefes.
Ağaçlar konuşur hep,
Anlayan gönül gerek.

Toprak bana can verir,
Ben dalıma güç veririm.
Birlikte büyürüz biz,
Her mevsim bir öyküyüz.

Yağmur gelir, yeşeririm,
Güneş doğar, parlarım.
Kuşlar yuva kurar bana,
Gökyüzüne uzanırım.

Toprak olmasa biterim,
Ben olmasam gölge kim?
Birbirimize bağlıyız,
Bir kök, bir dal, bir sevim.

Kökün derin, gövden sağlam,
Dalların zamana tanık.
Kaç kuş gelip geçti senden,
Kaç çocuk oynadı anlık.

Kabuklarında hikâye,
Her çentikte bir iz var.
Sen sustukça anlatırsın,
Yılların nasıl hızla akar.

Bir gün ben de yaşlanınca,
Anlarım seni belki.
Bir ağacın sessizliğinde,
Bulurum huzuru, dengeyi.

Evimizin önündesin,
Köyün en yaşlı ağacısın.
Yazın gölge, kışın umut,
Bizim candan arkadaşımız.

Kuşlar gelir dallarına,
Biz de oturur altına.
Sen gülersin yaprak yaprak,
Biz gülüşürüz sabaha.

Ne güzel kokarsın yağmurda,
Ne güzel görünürsün akşamda.
Sen bizimle kaldıkça,
Bu mahalle hep yaşar dostça.