Aspendoslu Belkıs’ın efsanesi, hikayesi. Antalya yakınlarındaki antik Aspendos kentinde geçen Aspendoslu Belkıs’ın efsanesi, aşkın, güzelliğin ve yaratıcılığın büyüleyici hikayesini anlatır. Kralın kızı Belkıs’ı kazanmak için düzenlenen yarışma, su kemerlerinden tiyatrolara uzanan bir sanat şölenine dönüşür. Aşkın mimarisiyle taçlanan bu efsane, bugün hâlâ Aspendos Tiyatrosu’nun taşlarında yankılanır.
ASPENDOSLU BELKIS
Antalya’nın doğusunda bir zamanlar adına “Aspendos” denilen bir kent vardı. Kurulduğu yıl kesin olarak bilinmeyen bu kentin su kemeri,tiyatro, hamam kalıntıları hala geçmişin izlerini taşıyarak ayakta durmaktadır.
Aspendos kralının güzelliği dillere destan bir kızı varmış. Adı Belkıs’mış. İsteyeni o kadar çokmuş ki, daha biri gitmeden biri gelirmiş. Kral “daha evlenecek çağı gelmedi kızımın, hele bir düşünelim” der başından savarmış gelenleri. Günler böyle geçmiş. Kral bakmış ki kurtuluş yok, ” Bir yarışma düzenliyorum. Aspendos kentine en güzel ve yararlı şeyi kim yaparsa kızımı ona vereceğim”demiş ve bu haberi tüm Anadolu içine yaymış. Belkıs’ın güzelliğini görüp de yüreğinden vurulanlar başlamışlar düşünmeye… “ne yapsam, ne yapsam?”…Ozanlar şiirler yazmış, yontu ustaları yontular yapmış,filozoflar yeni felsefeler sürmüşler ortaya, mimarlar ise yapılar yapmaya başlamışlar.
Delikanlının ağzından fısıltı ile çıkan bu ses büyüyerek yukarıya karar ulaşıyor. Kral buna öyle şaşırır ki ve hemen kararını verir: “Kızımı bu gence veriyorum, Aspendos şehrimiz için şimdiye karar görülmemiş bu yapı en yararlı olandır”. Böylece delikanlı ile Belkıs evlenmiş ve muradına ermişler. Delikanlının yaptığı bu yapı hala ayakta durmakta ve adına Belkıs Tiyatrosu denmektedir. MS II.yüzyılda yapıldığı anlaşılan bu tiyatro 15 bin seyirci alacak büyüklüktedir. Birkaç katlı sahnesi ve locaları vardır. İçindeki bir yazıtta yapıyı mimar Zenon’un yaptığı yazılıdır.
Yarışma günü gelip çatmış. Kral kentin her yerini gezecek ve ortaya konan eserleri görecek ve kararını verecekmiş. İşe ozanlardan başlamış, şiirler dinlemiş.Bilgin ve filozoftan dinlemiş. Yontuları görmüş.Kendi kendine “Hepsi çok güzel ama çok yararlı değil”diye düşünmüş. Mimarların yaptığı çeşmeleri, sarayları, köprüleri ve su kemerlerini görmüş.Hepsi birbirinden yararlı imiş. Hele su kemeri Aspendos’a güldür güldür su taşıyormuş. Tam “en faydalısı bu kızımı bunu yapana vereceğirrTderken adamlarından biri koşarak kendisine gelir : “Yüce kralımız şurda ileride bir yapı var, şimdiye kadar böylesini ne gördüm ne duydum” demiş. Kral “peki birde ona bakalım” demiş. Varmışlar oraya. Bakmışlar ki yay gibi basamaklar alt alta sıralı ve çok geniş bir alan. Kral en üst basamakta durup yapıyı incelerken o sırada kulağına bir fısıltı gelmiş: “Kral Belkıs’ı bana verecek” Kral nereden geliyor bu ses diye çevresine bakınmış, bir de görmüş ki taa aşağıdaki düzlükte bir genç dolaşmakta ve “Kral Belkıs’ı bana verecek, Kral Belkıs’ı bana verecek” diye fısıldamakta.
