Arılar Ordusu Kitap Özeti Konusu Karakterleri Hakkında Bilgi – Bekir Yıldız

0

Bekir Yıldız’ın Arılar Ordusu isimli kitabının konusu nedir? Arılar Ordusu kitabının özeti, karakterleri, incelemesi, hakkında bilgi.

Arılar Ordusu

Advertisement

Arılar Ordusu

KONUSU:

Hz. İbrahim’in çocukluk döneminde, arıların birlik olarak, Nemrut’u nasıl hakladıkları anlatılmaktadır.

ÖZETİ:

Hükümdar Nemrut, hükümdarların en büyüğüydü. Yedi dağları aşmış ünü, kırk dağların ötesindeki insanları titretirdi… Kimi zaman tanrı olduğunu bile söylerdi… İşte bu Nemrut, topal bir arı tarafından öldürüldü. Nasıl mı?

Topal Arı’dan dinleyelim: “Kraliçe arı bir gün hepimizi topladı ve insanların boş şeylerle uğraştıklarını, hatta Nemrut’un da aynı olduğunu, bu yüzden başlarına olmadık işler açılacağını” anlattı.

Aynı gün gecesi, Nemrut bir rüya görmüş. Rüyasında yeni doğmuş bir çocuk, büyüyor ve kendisini öldürüyormuş. Sabahı beklemeden emirleri yağdırmış: “Yeni doğmuş bütün erkek çocukları öldürün, hamile kadınları da şehrin dışına sürün.”

Advertisement

Bütün çocuklar kılıçtan geçirildi. Anaların ağıtları dağlan, taşları inletti. Bulunduğum mağaraya, bir kadın bir çocuk getirip, yüzlerce defa öptükten sonra bıraktı, gitti. Çocuk uyanmasın diye hiç ses çıkarmadım. Sabah oldu, gün ışıdı, uyandı. Birbirimize bakıp gülümsedik, sonra ikimizde ağladık. Sonra bir ceylan geldi, ceylan memesinden çocuğu emzirdi. Üç can olmuştuk. Benim ismim Tek Kanat, çocuğun ismi Bilge idi. Ceylan’ın ismi yoktu.

Aradan on beş yıl geçti. Bilge ile beraber şehre inmeye karar verdik. Yürüyüp, geldik. Bir tapınağa girdik. Her taraf put doluydu. Bilge, insanlar, “boşu boşuna bunlara tapıyorlar” diyerek, eline bir balta geçirip hepsini kırdı. Sadece büyük putu kırmadı. Baltayı götürüp bu putun boynuna astı. Çok korkmuştum. Bu yüzdeden Bilge’ye arkamı döndüm.

Bana seslendi. “Bak” dedi. Biz, bizi yaradanı arıyoruz. Ay olamaz, güneş olamaz, bu putlar hiç olamaz.”

Bu esnada, Nemrut tapınağa gelmişti. Etrafında bir yığın asker ve halk vardı. Her yerin harabe haline geldiğini görünce hiddetli bir şekilde sordu: “Kim yaptı bunları?”

Bilge korkmamış, ayakta dimdik duruyordu. “Balta kimin boynunda ise o yapmıştır” dedi. Nemrut daha da kızdı:

“O bir put, nasıl yapabilir ki bunu?” deyince, Bilge cevabı yaptırdı: “Madem öyle niye onlara tapıyorsunuz?”

Advertisement

Nemrut, dünyanın en büyük ateşinin yakılması için emir verdi-

Bilge’yi de hapsettiler. Ben de omzundaydım.

Ertesi gün Bilge’yi zindandan çıkarıp Nemrut’un huzuruna getirdiler. “Tövbe et, putları onar, seni affedip putçu başı yapayım” dedi. Bilge cesurca, “inanmadığım şeyleri yapmam ve tapmam, siz de yapmayın ve tapmayın, ateşin vız gelir bana” dedi.

Nemrud emir verdi. Ateşe atmaya çalıştılar. Ateş o kadar güçlüydü ki, kimse ateşin yanına yaklaşamıyordu. Çare olarak ateşin ortasına havadan fırlatmaya karar verdiler. Bana omzunun üzerinden hemen ayrılmamı söyledi. Çaresiz kabul ettim. Hızla uçarken, alevlerin yerini bir serinliğe bıraktığını hissettim. Yüksek bir yere konup ateşe bakayım dedim, bir de ne göreyim. Ateş yok. Her taraf yeşillik, her taraf su, her taraf balık. Sevinçle uçup tekrar
Bilge’nin omzuna kondum. “Bu bir mucize” dedi. “Ama, keşke olmasaydı” dedi. “Nemrut şimdi başka bir oyun yapacaktır.” “Ah keşke birlik olabilseydik.”

Bilge haklı çıkmıştı. Nemrut yen emirlerini sıraladı. “Bunu zindana atın, yarın meydanda ordum ile savaşacak…”

Bilge’nin birlik olabilseydik kelimelerini düşünüyordum. Ben ne yapabilirdim.

Ertesi gün, Bilge’yi zindan dan çıkarıp meydana getirdiler. Ordu bütün haşmetiyle dizilmişti. Birden ikiye ayrıldı, aradan Nemrut geldi ve Bilge’ye: “Sana son fırsat…” diyordu. Sözleri duyamadım. Aklıma bir şey gelmişti. Hemen arılar ordusunun yanına gittim. Arı beyine durumu anlattım, planları yaptık ve tekrar meydana geldik. Baktım Nemrut beyaz atıyla en öndeydi.”Beyaz atlıya hücum” dedim. Milyonlarca arı bir anda Nemrut’un, kumandanları ve askerlerinin arasına daldık. Hepsi ne yapacaklarını şaşırmışlardı. Nemrut kaçmaya başladı. Peşinden takip ettim. Bu arada, Bilge halkla beraber askerlerin hakkından geliyordu.

Nemrut’u tam yakalayacaktım ki, demir kapıyı kapattı. Bir o yana, bir bu yana baktım. İçeri nasıl girecektim? Anahtar deliğinden. Hemen girdim. Nemrut’u nasıl öldürebilirdim? Başına doğru uçup, burun deliğinden girdim, hızla kafasının içine doğru yürüyordum. Deliye dönmüştü. Kafasını sağa-sola vurmaya başladı. Yetmedi, kumandanları tokmakla kafasına durmadan vurmalarına rağmen, yine de çare olamadılar. Son çare olarak Nemrut’un başını kesip, yeni bir baş takmaya karar verdiler. Başını kestiler. Ben de uçtum, Bilge’yi buldum ve yine omzuna kondum Nemrut ölmüş, halk zaferi kazanmıştı. Artık vedalaşma zamanı gelmişti.

Bilge bana: “Uç sevgili Tek Kanat uç. Git bu masalı her yerde anlat. Git başka diyarlara, de ki, birlikten kuvvet doğar. De ki, zalimlerin hakkından ancak birlik olunursa gelinir.” dedi.


Leave A Reply