Asya Kıtası Doğal Kaynakları

0

Asya kıtasında bulunan doğal kaynaklar, yer altı kaynakları nelerdir? Asya kıtası ülkelerindeki ticaret hakkında bilgi.

Asya Kıtası Doğal Kaynakları

Asya ülkeleri, doğal kaynaklar açısından oldukça zengindir. Kömür üretiminde Çin (800 milyon ton), eski SSCB ülkeleri (500 milyon ton), Hindistan (160 milyon ton) Güney Kore (25 milyon ton), Japonya (16 milyon ton), önde gelir. Ancak Japonya’nın üretimi, 1970′lerin ortalarına kadar daha yüksekti. Petrol, Arabistan Yarımadası, İran,eski SSCB ülkeleri, Çin, Endonezya, Brunei ve Hindistan’da çıkarılır. Bu ülkelerin toplam üretimi (yıllık) 1.5 milyar tona yaklaşn. Başta, eski SSCB ülkeleri olmak üzere çok zengin doğal gaz kaynakları vardır. Rusya Asyası’nda doğal gaz, yapımı 1980′lerin sonunda büyük ölçüde tamamlanan boru hattıyla Avrupa ülkelerine satılmaktadır. Ayrıca, Çin Denizi’nde petrol aramaları sürmektedir. Eski SSCB ülkeleri, dünya doğal gaz üretiminin % 40′ını  karşılar. Demir toplamının % 90′ı Çin, eski SSCB ülkeleri, Hindistan ve Kuzey Kore’de üretilir. Filipinler ve Türkiye’de krom, Hindistan ve Çin’de manganez; Malaysiya ve Tayland’da kalay; Sibirya’da alüminyum; eski SSCB ülkeleri, Çin ve Hindistan’da boksit; eski SSCB ülkeleri ve Çin’de kurşun; eski SSCB ülkeleri, Endonezya, Çin nikel; Japonya, Kuzey Kore gümüş; eski SSCB ülkeleri, Çin,Kuzey Kore çinko; Japonya ve Çin’de sülfür önemli doğal kaynaklardır.

Ticaret: Japonya, ticaretinin 1/3′üne yakın bir bölümünü ECAFE’ye (Uzakdoğu Ekonomik Komisyonu) bağlı ülkelerle yapar. Asya ülkelerinin çoğu, temel mallar konusunda yapılan anlaşmalara üyedir. Örneğin Sri Lanka, Hindistan, Endonezya ve Pakistan Uluslararası Çay Komitesi’ni oluşturmuşlardır. Yine Doğu Asya ülkeleri 1968′de Hindistancevizi Komitesi’ni kurmuşlardır. Bu kuruluşların amacı, sözkonusu temel malların fiyatlarını daha yüksek tutmaksa da, başarılı oldukları söylenemez.

Asya ülkelerinin büyük bir bölümünün ağır endüstri malları dışalımcısı olmaları ve hafif endüstri dallarında benzer mal üretimleri, iç ticaretin büyük ölçüde gelişmesine engeldir. Kıta içinde en önemli ticaret, bölgenin en gelişmiş ülkesi Japonya ile öteki ülkeler arasındaki temel mallar ve ileri teknoloji ürünleri değişimine dayanan alışveriştir. Dış ticaret, genelde sömürgecilik dönemi bağlarının ve etkisinin sürdüğü bir alandır. Dışsatım çoğunlukla kauçuk, çay, ham petrol ve petrol ürünleri, kopra, hindistancevizi yağı, palmiye yağı, pamuk, pamuklu dokuma, jüt, jütlü lif, kalay, tütün, kereste, demir, yün, deri ve küçük ölçüde baharattır. Bunların fiyatlarındaki düşüşler, ülkeleri, önemli ölçüde döviz gelirinden yoksun bırakmaktadır. Ticarette en önemli gelişme, ABD ile Japonya ve dörtler grubu denilen Tayvan, Güney Kore, Singapur ve Hong Kong arasındaki ticarettir. 1977-1997 arasında, dünyanın en hızlı büyüyen bu bölgesi, buna koşut olarak dünya ticaretindeki payını da artırmıştır. Sözü geçen ülkeler, dünya ticaretinde ilk 20 sırayı alan ülkelerin toplam dışalımlarının % 18′ine, dışsatımlarının % 25 payına sahiptir. Endüstri ve ticarette hızla gelişen Büyük Okyanus Asyası, 1980 ve 1990′ların en dinamik bölgesi sayılmaktadır. Tüm bu olumlu gelişmelere karşın, Asya ülkeleri de, Latin Amerika ülkeleri kadar olmasa bile, büyük bir dış borç yükü altındadırlar.


Leave A Reply