Federico Fellini Kimdir?

0

Federico Fellini kimdir? Federico Fellini hayatı, biyografisi, filmleri, sinema kariyeri hakkında bilgi.

Federico Fellini

Federico Fellini Kimdir? Önemli Filmleri Nelerdir?

Federico Fellini (20.1.1920-31.10.1993)

İtalyan yönetmen Fellini, fantezi dolu dili ve kişisel saplantılarını sinemaya uyarlamaktaki eşsiz duyarlığı sayesinde branşının ustalarından biri olarak kabul edilmektedir.

Riminili gezgin bir satış temsilcisinin oğlu olan Fellini, liseyi bitirdikten sonra çizgi roman ve karikatür çizerek Roma’da hayatını kazandı. 1939 yılında ilk senaryolarını yazdı ve radyoda çalıştı. Radyoda tanıştığı Giulietta Masina ile 1943’te evlendi.

1954: La Strada (Sonsuz Sokaklar) ile Başarıyı Yakalaması

Fellini 40’lı yıllarda Alberto Lattuada, Pietro Germi ve Roberto Rosselini ile birlikte çalışarak senaryo yazdı ve yönetmen asistanlığı yaptı. Rosselini, başka işler yanında Fellini’yi Roma cittâ aperta (Roma-Açık Şehir, 1945) filminin senaryo yazımına katılması için angaje etti. Fellini 50’li yılların başında kendi filmlerini çekmeye başladı. İlk filmi Lo sceicco bianco’yu (Beyaz Şeyh) 1951’de çekti. I vitelloni (Aylaklar, 1953) filminin başarısı, kendisine ilk büyükçe projesi olan La Strada’ya (Sonsuz Sokaklar) başlayabilmesi için gerekli parayı sağladı. Kadın başrolünde Guilletta Masina’yı oynattığı bu film İtalyan Sol’u tarafından realiteden uzak olmakla (sinemaya hakim olan Yeni-Gerçekçilik akımına ihanet etmekle) suçlanarak eleştirildiği halde Fellini’nin dünya çapındaki ilk başarısı oldu. Naif bir sokak kızının öyküsü olan Le notti di Cabiria (Cabiria Geceleri, 1956) filmiyle yeniden karısına özel bir başrol yazdı.

60’lı ve 70’li Yıllar: Çalışmalarının Doruğu

La Dolce Vita (Tatlı Hayat, 1960) filmiyle Fellini İtalyan toplumu konusunda çok ayrıntılı bir araştırma ortaya koydu. Daha sonraki birçok filminde olduğu gibi, burada da Marcello Mastroianni, yönetmen Fellini’nin ikinci kişiliği (alter ego) olarak yalnızlığın, melankolinin ve çöküşün egemen olduğu bir kenti, Roma’yı yaşar. Anita Ekberg, Fellini’nin filmleri için tipik olan normalden iri ve tehlikeli bir görünüm veren edepsiz sosyete kadını rolündedir. Vatikan bu filmin boykot edilmesi için çağrıda bulundu.


Birçok eleştirmen Otto e mezzo (Sekiz Buçuk, 1963) adlı filmi Fellini kariyerinin doruk noktası ve sonraki filmlerinin toplamı olarak kabul etmektedir. Bu filminde giderek daha çok kuvvetlenen sübjektif anlatımı belirgin bir biçimde görülmektedir. Fantezisinin ürünü olan yaratıklar otobiyografik sayılabilecek bu filminde Fellini’nin yaratıcılık krizini, korkularını ve fobilerini yaşarlar. Fellini’nin anlatım tarzı giderek epizodlaşır. Artık filmleri bir konu etrafında cereyan etmeyip sadece değişik durumların tasvirinden ibarettir.

60’lı yılların sonu/70’li yılların başında Fellini iki filminde İtalya’nın başkentini konu olarak alır. Satyricon (1969) filminde Roma’nın geçmişini irdelerken, Roma’da (1972) içinde bulunduğumuz dönemin portresini çizer. Fellini, Oscar ile ödüllendirilen Amarcord (1973) adlı filmini doğduğu kent Rimini’ye ithaf etti.

1980’den Sonra: Yaşlılık Yapıtı

Sonraki filmlerinde Fellini kişisel özelliklerini koruduğu kadar toplumsal yozlaşmayı ve dış görünüşün altında saklı bulunan yapay dünyayı hedef alan eleştirilerini de sürdürdü. Örneğin E la nave va (Ve Gemi Gidiyor, 1984) filminde olduğu gibi. Ginger ve Fred (1985) adlı filminde modern kitle eğlencelerini eleştirdi ve en çok sevdiği oyuncuları, Marcello Mastroianni ile Giulietta Masina’yı, ilk kez birlikte bir filmde oynattı.

90’lı Yıllar: Ün ve Onur

Sonsuz Sokaklar, Cabiria Geceleri, Sekiz Buçuk ve Amarcord adlı filmleri için dört kez Oscar’la ödüllendirilen Fellini, 1993’te 73 yaşında, Roma’da ölmeden kısa bir süre önce, hayat boyu sinemaya verdiği emekleri için şeref Oscar’ı ile ödüllendirildi. Fellini öldüğü zaman hayranlarından 70.000 kişi idollerini sinema kenti Cinecittâ’da uğurladı.


Fellini’nin En Önemli Filmleri:

1954 La strada (Sonsuz Sokaklar): Egoist bir sirk artisti Zampano (Anthony Quinn), kendisine köle gibi bağlanan yardımcı bir kız (Giulietta Masina) satın alır. 1960 La Dolce Vita (Tatlı Hayat): Bir paparazzinin (Marcello Mastroianni) görüş açısından sosyetenin anlamsız yaşantısının bir panoraması.

1962 Otto e Mezzo (Sekiz Buçuk): Bir sinema yönetmeninin (Marcello Mastroianni) yaratıcılık kriziyle ilgili otobiyografik bir yapıt.

1965 Giulietta degli spiriti (Ruhların Giulietta’sı): E—ik iki ruhla temasa geçen ve kocasını (Mario Pisu) terk eden bir kadının (Giulietta Masina) kendini bulmasını anlatan bir öykü.

1969 Fellini-Satyricon: Antik Roma’nın ahlaki bir panoraması tüm zenginliği ve ayrıntılarıyla.

1972 Fellini-Roma: Rüya sekanslarıyla karışık Roma’nın çeşitli epizodlarla tanımlanması.

1973 Amarcord; 30’lu yıllarda İtalya’da bir kasabada yetişen bir erkek çocuğu konu alan bir film.


1983 E la nave va (Ve Gemi Gidiyor): Bir ölünün küllerini denize serpmek üzere yola çıkan lüks bir gemideki yolcuların grotesk bir öyküsü.

1985 Fred e Ginger (Ginger ve Fred): Televizyonun modern kitle eğlencesi olarak irdelenmesi.


Kaynak – 2

Federico Fellini; İtalyan sinema yönetmenidir (Rimini 1920-Roma 1997).

Üniversiteye girmek için 138’de gittiği Floransa’da magazin dergilerinde çizgi-romanlar hazırladı, İl Popolo di Roma gazetesinde adliye muhabirliği yaptı. Marc Aurelio adlı gülmece dergisine öyküler yazdı, karikatürler çizdi, gezginci bir tiyatro topluluğunda oyuncu, dekorcu, yazar olarak çalıştı. Komedyenlik “gagman” yaptı, radyo oyunları hazırladı.

1944’te’ Rosellini’ nin önerisiyle Roma Açık Şehir filminin senaryosuna katıldı, 1950’ye kadar süren bu dönemde, profesyonel senaryocu olarak ona yakın filme imza attı, yönetmen yardımcılığında bulundu, ilk filmi Luci del Varieta’yı (Varyete Işıklar) 1950’de yönetti. Aylaklar, Amarcord, Roma ve Sekizbuçuk adlı filmlerinde çocukluğundan yola çıkıp yönetmenlikte ilk ününü kazandığı dönemlerin yaşantı ve gözlemlerine yer verdi. Rosellini’nin Aşk, kendisinin Palyaçolar ve Orkestra Provası filmlerinde oyuncu olarak da göründü. Tatlı Hayat ile Cannes, Sekizbuçuk ile Moskova Film Şenlikleri büyük ödüllerini kazandı.

Başlıca filmleri:

Lo Sceicco Bianca (Aşk Şeyh) 1952,

Vitelloni (Aylaklar) 1953,


Amore in Citta (Kentte Sevi) 1953-bölümlerden biri,

La Strada (Sokak) 1954,

İl Bidone (Dolandırıcılık) 1955,

La Notti di Cabiria (Kabiria’nın Geceleri) 1957,

la Dolce Vita (Tatlı Hayat) 1960,

Boccacio 70 (1962-bölümlerden biri),

Otto e Mezzo (Sekizbuçuk)’ 1963,

Giulietta degli Spriti (Ruhların Giuliettası) 1965,

Histories Extraordinaires (Olağanüstü Öyküler) 1968-bölümlerden biri,

Satyricon 1969, İ Clowns (Palyaçolar) 1970,


Roma (1972);

Amarcord (Anımsamıyorum) 1973,

Casonova (1976);

Prova D’Orchestra (Okestra Provası) 1979,

La Citta del Donne (Kadınlar Kenti) 1980,

E La Nave Va (Ve Gemi Gidiyor) 1983,

Frede Ginger (Fred ve Ginger) 1985,

İntervista (Roportaj) 1987,

La Vocedella Luna (Ay’ın Sesi) 1989.




Bir Yorum Yazmak İster misiniz?