1. Clovis kimdir? Clovis, 5. yüzyılda Frankların kralı olarak halkını barbar kabileler arasında üstünlüğe taşıdı. Hristiyanlığı kabul edişi ve kiliseyle kurduğu bağ, Orta Çağ tarihini derinden etkiledi. Clovis’in politik ve dini başarılarını keşfedin.
1. Clovis; (466 – 511), halkını Avrupa’nın barbar kabileleri arasında üstünlüğe yükselten Frankların kralı. Clovis’in (Frenk adı Clodovec’in Galyalaştırılmış bir şekli) erken yaşamı neredeyse tamamen bilinmemektedir. 481’de babası Childeric’in ölümü üzerine, kuzeydoğu Galya’daki Tournai civarında yoğunlaşan Salic Franklarının kralı oldu. Bu bölgedeki Roma kontrolünün son izini de ortadan kaldırdıktan sonra Clovis, St. Geneviève liderliğindeki Hıristiyan nüfusun direnişine rağmen, Paris’tekiler de dahil olmak üzere Loire ve Seine nehirleri boyunca Frankları fethetti.
Din ve Siyaset
493 yılında Clovis, Burgundy’nin ortak kralları Godegisil ve Gundebald’ın yeğeni Clotilda ile evlenerek güneydeki komşusu Burgundy ile bir anlaşma imzaladı. Bu evliliğin etkileri, hizmet ettiği acil diplomatik amaçların ötesine geçti. Clotilda bir Katolik ya da ortodoks Hıristiyandı (her ne kadar birçok Burgonyalı ve onun kraliyet amcalarından biri olan Gundebald, Arian sapkınlığının takipçileri olsa da). Clovis çocuklarının vaftiz edilmesine izin vermesine rağmen kendisi 496 yılına kadar pagan olarak kaldı. O yıl, Tolbiac’ta Swabian’larla savaşırken Clovis, eğer kendisine zafer verirse Clotilda’nın Tanrısını kabul edeceğine yemin etti. Franklar Swablıları bozguna uğrattığında Clovis ve tebaasından yaklaşık 3.000 kişi vaftiz edildi.
Dindarlığın yanı sıra siyasi kurnazlık da Clovis’in Hıristiyanlığı kabul etmesine neden olmuş olabilir. Ortodoks Hıristiyanlığa geçmesi, kendisi ile Burgundy’deki Gallo-Roma Katolikleri arasında bir bağ kurdu. Ancak Burgonya’nın iki kralı arasındaki rekabet ülkeyi parçaladı. 500 yılında Kral Godegisil, Arian yanlısı Gundebald’a karşı Clovis ile ittifak kurdu. İlk zaferlere rağmen Clovis geri çekilmek zorunda kaldı. Gundebald, Godegisil’i öldürdü ve krallığı yeniden birleştirdi.
Visigotik güneyde din ve politika Clovis için daha olumlu bir şekilde birleşti. İtalya’nın Ostrogot kralı Theodoric, kızını Vizigot kralı Alaric II ile evlendirerek bu bölgeye olan ilgisini kanıtlamıştı. 506’dan itibaren, Swabian’ları kalıcı olarak bastırdıktan sonra Clovis, Vizigotlara karşı bir dizi sefer başlattı ve bu sefer, Clovis’in Alaric’i göğüs göğüse çarpışmada öldürdüğü Vouille savaşıyla sonuçlandı. Alaric’in torunu Septimania’yı elinde tuttu ve Theodoric Provence’ı ele geçirdi. Ancak güney Galya’nın geri kalanı Clovis’in eline geçti.
Frenk Krallığı
Vouille’deki zafer Clovis’i kabile savaşı düzeyinden dünya siyaseti düzeyine taşıdı. İtalya üzerindeki doğrudan kontrolünü yeniden sağlamak isteyen Bizans imparatoru I. Anastasius, Frankların Theodoric’e karşı güçlü müttefikler olabileceğini gördü. Bu nedenle 508’de Clovis’e fahri ünvanı ve konsül nişanını verdi. Bu teşvik altında Clovis 509 ve 510’da Theodoric’e karşı sefer düzenledi, ancak yine de Provence’ı Narbonne’da tuttu.
Clovis, savaş ve suikast yoluyla rakip Frank krallarını ortadan kaldırdı, Frankları birleştirdi ve topraklarını kuzey Fransa’dan Akdeniz’e kadar genişletti. Ancak bu başarı geçiciydi. 27 Kasım 511’de Paris’te öldüğünde Clovis’in dört oğlu krallığı bölüştü.
Clovis ve Kilise
Clovis’in topraklarını genişletmesinden daha kalıcı bir önem taşıyan şey onun Hıristiyanlığa geçmesiydi. O, Franklardan din değiştiren ilk kişi değildi; Hıristiyanlık bu zamandan çok önce Franklar arasında mevcuttu. Clovis’in din değiştirmesi onun ya da halkının dini uygulamalarını anında değiştirmedi. Ahlaki ve ahlaki dönüşüm, yeni bir inancın kabul edilmesinin çok gerisinde kaldı.
Ancak Frank kralları ile Roma Makamı arasındaki bağ, ortaçağ tarihinin en kritik ve kalıcı unsurlarından biriydi ve aralarındaki hem düşmanlığı hem de işbirliğini içeriyordu. Clovis, kendi krallığındaki kilisenin yönetiminin kontrolünü üstlendi. Daha sonra Galya kilisesine dahil edilecek olan ulusal bir Frank kilisesinin başlangıcı, papalık ile Frenk ve daha sonra Fransız kralları arasında yüzyıllarca süren çatışmalara yol açacaktı.
Clovis’in kilisenin kontrolüne ilişkin emsali Alman tarihinde de kritik öneme sahipti. Çünkü doğu sınırlarındaki kabilelerin din değiştirmesinden Franklar sorumluydu ve bu kabileler sonuçta Clovis’in dini yönetim üzerinde kralın reisliği hakkındaki fikirlerini benimsediler. Fransız ve Alman tarihine yakın zamanlara kadar damgasını vuran kilise ve devlet krizleri Tolbiac savaş alanında başladı.
