Orestes Kimdir? Yunan Mitolojisinden Bir Karakter : “Orestes” Hakkında Bilgi

0

Yunan mitolojisinde Orestes kimdir, özellikleri nelerdir? Mitolojiyi sevenler için Orestes hikayesi, mitolojideki yeri hakkında bilgi.

Orestes

Orestes Kimdir? (Mitoloji)

Orestes; Yunan mitolojisinde, Mykenai (ya da Argos’) kralı Agamemnon ile Klytaimestra’nın (Klytemnestra) oğludur. Homeros’a göre, Agamemnon Troya’dan dönüp karısının aşığı Aigisthos tarafından öldürüldüğünde kent dışında olan Orestes, delikanlılık yaşına gelince Aigisthos ve Klytaimestra’yı öldürerek babasının intikamım alır. Ama bu davranış, çağının ahlak değerlerine aykırı olduğu için kınanır.

Ozan Stesikhoros’a göre, Agamemnon öldürüldüğünde Orestes küçük bir çocuktur ve bakıcısı tarafından gizlice kaçırılarak kurtarılır. Klytaimestra kendisini bekleyen sonu düşünde görür. Erinysler (Furialar), annesini öldüren Orestes’i bu cinayetten sonra rahat bırakmaz. Aiskhylos’un Oresteia üçlemesinde Orestes Apollon’un emirlerine uyar; öldüğü söylentisini yayarak bir yabancı kimliğine bürünür ve annesini öldürdükten sonra Erinyslerden kurtulmak için Delphoi’ye sığınır. Gene Apollon’un isteğiyle Atina’ya gider ve Areopagos Meclisi’nde kendini savunur. Yargıcılar eşit olarak bölününce, Athena’nın oyuyla suçsuzluğuna karar verilir. Yatışmaları için Erinyslere de Eumenides (Hayırlı Tanrıçalar) sıfatı verilir.

Euripides’in İphigeneia en Taurois (İÖ y. 413; iphigeneia Tauris’te, 1963) adlı yapıtında, Erinyslerin hoşnutsuzluğu önlenemez ve Apollon Orestes’e, Tauris’e giderek Artemis heykelini Atina’ya geri getirmesini emreder. Orestes, arkadaşı Pylades ile birlikte Tauris’e ulaşır, ama bütün yabancıların tanrıçaya kurban edilmesi yörenin geleneği olduğu için yakalanır. Kurban törenini yöneten rahibe Orestes’in kız kardeşi İphigeneia’dır. Birbirlerini tanırlar ve heykeli de alarak hep birlikte kaçarlar. Orestes, babasından miras kalan krallığa Argos ve Lakedaimon’u da katar. Helena’yla Menelaos’un kızı olan Hermione ile evlenir. Bir yılanın sokması sonucunda ölür.

Orestes’in öyküsü ilkçağda güzel sanatların ve edebiyatın en gözde konularından biriydi. Aiskhylos’un Oresteia adlı yapıtının ortaya koyduğu dramatik gücü Sophokles ve Euripides işledi. Yeniçağda birçok Batılı oyun yazarı öykünün çeşitli yönlerini işlediler. Bunlar arasında Voltaire’in Oreste, Goethe’nin Iphigenie auf Tauris (1779: Iphigenie Tauris’te, 1943), Eugene O’Neill’in Mourning Becomes Electra (1931; Elektra’ya Yas Yaraşır, 1960) ve Jean-Paul Sartre’ın Les Mouches (1943; Sinekler, 1963,1965) adlı yapıtları ile Gluck’un Iphigenie en Tauride (1779) ve Richard Strauss’un Elektra operaları sayılabilir.


Bir Yorum Yazmak İster misiniz?