T Harfiyle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları

0

T Harfiyle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları, en güzel bebek isimleri ve isimlerin anlamları sözlüğü

bebekT Harfiyle Başlayan Erkek Bebek İsimleri
ABCÇDEFG HIİJ KLMNOÖPRSŞTUÜV YZ

Tanrıöver: Güzelliği ve dürüstlüğüyle Tanrı övgüsüne kavuşmuş olan. 2. Tanrıcı.
Tanrıverdi: Tanrı’nın sevgili kulu. Allah vergisi olan.
Tansal: Güzelliğiyle nam salan.
Tansan: Güzelliğiyle nam salmış olan.
Tansel: Tan vaktinin güzelliğini kendinde yansıtan.
Tansen: Gerçekten güzelsin.
Tanser: Güzelliğin bilinsin.
Tansev: Güzelliği sev.
Tanseven. Güzeli seven.
Tansever: Güzeli sever.
Tansı: Tan kadar güzel.
Tansoy: Tan gibi güzelliğe sahip bir soydan gelen.
Tantürk: Güzel, ay
dınlık Türk.
Tanuğur: Uğurlu güzel.
Tanver: Güzelliğin yansısın.
Tanyel: Güzelliğin rüzgar gibi etkili.
Tanyeri: Güneş doğmak üzereyken aydınlanan yer.
Tanyıldız: Göz kamaştıran bir güzelliğe sahip olan. 2. Çoban yıldızı.
Tanyol: Şafak yolu. 2. Tan vakti.
Tanyüz: Güzel yüzlü.
Tanzer: Güzelliğiyle değer kazanan.
Taran: Geniş alan.
Tarcan: Ayrıcalıklı dost.
Targan: Ayrıcalıklı, saygın.
Tarhan: Oğuzlarda demirci ustası, esnaf.
Tank: Sabah yıldızı, venüs. 2. Yol.
Tarım: Toprak üzerinde yapılan çalışma.
Tarımanı Ekip biçen, tarım yapan kişi.
Tartmert Tarımla uğraşan.
Tarkan: Savaşçı.
Taşad: Adı gibi kendisi de sert olan kişi.
Taşan: Çoşkulu olan.
Taşar: Coşkulu, coşkun.
Taşcan: Taş gibi sağlam can dost.
Taşdemir: Çoşkusunu belli etmeyen. 2. Demir gibi sert kişi.
Taşel: Sağlam güçlü el.
Taşert Güçlü kuvvetli, sağlıklı.
Taşhan: Sert hükümdar.
Taşkan: Taş gibi sert bir soydan gelen.
Taşkent: Özbekistan’ın başkenti. 2. Şehrin zorlukları karşısında sert olabilen.
Taşkın: İçi içine sığmayan, coşkulu. 2. Su baskını.
Taşkınad: Adı gibi kendisi de coşkulu olan.
Taşkınalp: Coşkulu yiğit.
Taşkınay: Ay gibi güzel ve coşkulu.
Taşkınel: Coşkulu el. 2. Coşkun kişi.
Taşkıner: İçi içine sığmayan yiğit
Taşkınhan: Coşkulu hükümdar.
Taşkınkan: Coşkulu bir soydan gelen.
Taşkınsoy: Coşkulu bir soydan gelen.
Taşkıntay: Coşkulu genç.
Taşkıntürk: Coşkulu Türk.
Taşkıranı Güçlü kuvvetli.
Tatar: Bir Türk kavmi. 2. Posta sürücüsü.
Tatarhan: Tatar hükümdarı
Tatarkan: Tatar soyundan gelen kimse.
Tatarsoy: Tatar soyundan gelen kimse.
Tav: Işık.
Tav: İşlenecek bir nesnede ısının, nemin yeterli olması. 2. En uygun durum ve zaman.
Tavık: Güneşli havada yağan yağmur.
Tavlan: Tavlanmak işi.
Tavlı: Tavlanılmış. Tay: At yavrusu. 2. Denk eşit, eş. 3. Genç.
Tayak: Sığınılacak şey, esirgeyen koruyan.
Tayanç: Dayanma gücü, sabır.
Tayaydın: Nur yüzlü çocuk.
Taybars: Genç ve pars gibi güçlü.
Taybek: Genç ve güçlü.
Tayberk: Genç ve güçlü.
Tayboğa: Boğa kadar güçlü.
Taycan: Gençliği ve içtenliği kaynaşmış olan.
Taydaş: Gençler.
Taydemir: Genç ve güçlü.
Tayfun: Güçlü fırtına.
Tayfur: Bir kuş türü.
Taygan: Tek olan.
Taygun: Çocuk, torun.
Tayguner: Yiğit çocuk.
Tayı: Bir işi kendi isteğiyle yapan.
Tayip: İyi, hoş güzel.
Taykut: Kutlu, uğurlu çocuk.
Taylan: Yakışıklı ve sırım gibi genç.
Taylaner: Yakışıklı ve güçlü kişi.
Tayman: Genç, deneyimsiz.
Taymaz: Dengeli kişi.
Taypars: Pars gibi güçlü genç.
Tayyar: Uçan, uçucu.
Tayyip: İyi, güzel, hoş.
Teber: Dervişlerin taşıdıkları yarım ay biçimindeki balta.
Tecelli: Görünme, ortaya çıkma
Tecer: Her şeyden uzaklaşma.
Tecik: Tutumlu, idareli.
Tecimen: Ticaretle uğraşan.
Tecimer: Ticaretle uğraşan.
Tecir: Celepçilikle uğraşan.
Teda: Esin.
Tedü: Deneyimli, zeki.
Tefik: Yalan söyleme, iftira atma.
Tegin: Uğurlu
Tekalp: Eşi, benzeri olmayan yiğit.
Tekant: Sarsmak.
Tekay: Eşi benzeri görülmemiş, ay gibi güzel.
Tekbay: Eşsiz bir saygınlığı olan
Tekcan: Eşsiz dost.
Teker: Eşi benzeri bulunmayan yiğit
Tekeş: Birbirine uyan.
Tekil: Eşsiz.
Tekin: Uğurlu. 2. Eski Türklerde bir babanın taşınmaz mallarının mirasçısı olan en küçük oğul,
Tekinad: Uğurlu ad.
Tekinalp: Tek ve eşsiz yiğit,
Tekinay: Uğurlu ay.
Tekindağ: Uğurlu dağ,
Tekinel: Uğurlu el.
Tekiner: Uğurlu kişi
Tekinhan: Uğurlu hükümdar.
Tekinkan: Uğurlu soydan gelen.
Tekinkılıç: Uğurlu kılıç.
Tekinsoy: Uğurlu soydangelen.
Tekinsu: Temiz su.
Tekintay: Uğurlutay.
Tekintuğ: Uğurlu başlık. .
Tekintürk: Uğurlu Türk.
Tekmil: Olgunlaştırma. 2. Bitirme, tamamlama, bütünleme.
Tekol: Benzersiz ol.
Tekoşer: Bilinçli, şuurlu.
Tekoşin: Kavga, mücadele.
Teköz: Benzersiz bir dürüstlük karakteri taşıyan.
Teközer: Benzersiz bir dürüstlük karakteri taşıyan yiğit kişi.
Teksen: Benzersiz olan.
Teksoy: Eşsiz soydan gelen.
Tektaş: Çok değerli, kolay kolay bulunmayan.
Tekün: Çok ünlü.
Telim: Kibir, kibirli.
Temel: Bir şeyin gelişimi için gereken ilk öğeler. 2. En önemli, esas.
Temen: Değer.
Temir: Demir.
Temirkut: Demir gibi güçlü.
Temiz: Her anlamda temiz olan.
Temizad: Adı gibi kendide dürüst oları.
Temizalp: Dürüstlüğü ve yiğitliği konuşulan.
Temizcan: Dürüst ve içten dost.
Temizel: Dürüst insan.
Temizer: Dürüst kişi.
Temizhan: Dürüst hükümdar.
Temizkal: Her anlamda dürüstlüğünü koru.
Temizkan: Dürüst bir soydan gelen.
Temizol: Her anlamda dürüstlüğünü koru.
Temizöz: Dürüst karakterli.
Temizsan: Dürüstlüğüyle anılan.
Temizsoy: Dürüst bir soydan gelen.
Temiztürk: Dürüst Türk.
Temiztay: Dürüst genç
Temren: İlkel silahların ucundaki sivri demir.
Temuçin: “Timuçin” adının bir başka söyleniş biçimi.
Temür: Demir.
Tengiz: Deniz.
Teoman: Hun imparatoru Mete Han’ın babası.
Tercan: Delikanlı.
Terim: Belirli bir kavramı olan özel söz.
Terşeref: Şerefli, namuslu, saygın.
Teşrif: Şereflendirme, onurlandırma.
Tetik: Çabuk davranan, çevik, dikkatli, uyanık. 2. Dikkat ve özen gerektiren nazik iş. 3. Ateşli silahları ateşlemek için çekilen küçük manivela.
Tetikel: Becerikli el 2. El hüneri olan.
Tetiker: Dikkatli, uyanık yiğit,
Tevfik: Uygun duruma getirme. 2. Uzlaştırma. barıştırma. 3. Tanrı’nın yardımına kavuşma.
Tevhid/Tevhit: Birleştirme. 2. Tanrı’nın tek olduğuna inanmak. 3. Allah’ın birliği inancını işleyen
manzume. 4. Tektanrıcılık.
Tevs: Sakinlik, durgunluk.
Tevsen: İnatçı.
Teyan: Botanda Kürt aşireti.
Teytik: “Tevfik” isminin bir başka biçimde söylenişi.
Teymin: Uğurlu olsun.
Tez: Çabuk olan, süratli olan.
Tezal: Hızlan.
Tezalp: Çabuk, hızlı, yiğit.
Tezel: Bir işin üstesinden kolaylıkla gelebilen.
Tezer: Çevik kişi.
Tezeren: Hızla yakalayan.
Tezkan: İçi içine sığmayan, kanıkaynayan.
Tezol: Çabuk davran, hızlan.
Tıtan: Yunan mitolojisinde güçlü kişi.
Tibet: Çin’in batısında özerk bölge.
Tilmaç: Çevirmen.
Timuçin: Moğol İmparatorluğu’nun kurucusu.
Timur: Moğol İmparatoru. 2. Demir.
Timurcan: Demir gibi olan.
Timurhan. Büyük hükümdar.
Timurkan: Hükümdar soyundan gelen.
Timurlenk: Timurlular hanedanının kurucusu ve ilk hükümdarı.
Timuröz: Karakteri demir gibi olan. 2. Sağlam kişilik.
Timurtaş: Demir ve taş gibi sert olan
Tin: Tepe, zirve, sağlam.
Tinkut: Şanslı ve kutsal bir kişiliği olan.
Tirmeh: Temmuz
Tokalp: Gözü gönlü tok olan yiğit.
Tokay: Dolunay, zengin, nehir kıvrımı.
Tokcan: Gönlü tok olan
Tokdemir: Sağlam demir.
Toker: Gözü gönlü tok yiğit.
Tokgöz: Gözü gönlü tok olan.
Tokhan: Gözü gönlü tok hükümdar.
Toktamış: Bir yere
yerleşmiş olan.
Tolay: Cemaat. 2. Topluluk.
Tolga: Savaşçıların başlarına giydikleri demir başlık.
Tolgahan: Güçlü lider.
Tolgan: Gezinen.
Tolgay: Çevre.
Tolon: Ay’ın on dördü, dolunay.
Tolonay: Dolunay, mehtap.
Tolun: Dolunay.
Tolunay: Dolunay.
Tolunbay: Kişiliği gelişmiş.
Tongal: Zengin, varlıklı.
Tongar: Ulu, yüce, kudretli.
Tonguç: İlk çocuk.
Topaç: Vücutça toplu ve sağlıklı. 2. Koni biçiminde ucu sivri oyuncak.
Topak: Avuç içinde yuvarlak bir biçim verilen hamur parçası.
Topdemir: Top şeklinde yuvarlak demir.
Toper: Güçlü, yiğit.
Toperi: Güçlü, yiğit.
Topuz: Ucu top biçiminde eski bir silah. 2. Top biçiminde toplanmış saç. 3. Bir şeyin elle tutulabilen çıkıntısı.
Tor: Toy, işe alışkın olmayan. 2. Olgunlaşmamış. 3. Çekingen, acemi, utangaç.
Toralp: Utangaç yiğit.
Toraman: Güçlü, kuvvetli. 2. Genç irisi.
Toran: Genç irisi.
Torcan: Utangaç.
Torban: Utangaç hükümdar.
Toril: Mardin bölgesinde bir bölge.
Torin: Soylu, asil.
Torkal: Mütevazi
Torkan: Mütevazi bir soydan gelen.
Torlak: Çok yakışıklı.
Toros: Güney Anadolu’da bir dağ.
Torumtay: Deve yavrusu.
Torun: Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu.
Tosun: Sağlıklı delikanlı.
Toy: Gençliği nedeniyle deneyimsiz olan. 2. Ziyafet.
Toyboğa: Genç boğa.
Toycan: Deneyimsiz.
Toydemir: Deneyimsiz
Toydeniz: Deneyimsiz.
Toyga: Kalın sopa.
Toygar: Tarla kuşu.
Toygun: Genç delikanlı.
Toyka: Kalın sopa.
Tozan: Toz tanesi. 2. Tozu çok olan yer.
Tozun: Çok gezinen.
Tökel:Çok.
Töregün: Gündemde. 2. Geleneğe uygun.
Töreban: Görgülü hükümdar.
Törel: Töreyle ilgili.
Törüm: Yaradılış.
Töz: Kök, asıl, cevher.
Tözüm: Mütevazi.
Traje: Gökkuşağı.
Truske: Işın.
Tufan: Şiddetli yağmur. 2. Çok yoğun, çok şiddetli. 3. Nuh peygamber zamanında yağdığı ve bütün dünyayı su baskını altında bıraktığı anlatılan şiddetli yağmur.
Tugay: Askeri birlik.
Tuğ: Sorguç.
Tuğal: Çalış, çabala, başar.
Tuğal: Sancaktar.
Tuğalp: Başarının peşinde olan yiğit.
Tuğbay: Başarılı ve saygın kişi. 2. Tugay komutanlığı yapan albaylara eskiden verilen ad.
Tuğcu: Tuğ taşıyan.
Tuğkan: Başarılı bir soydan gelen.
Tuğlu: Başarılı.
Tuğra: Osmanlı padişahlarının imza yerine kullandıkları, özel bir biçimi olan işaret. 2. Metal paranın resimli yanı, tura.
Tuğrul: Ak doğan, yırtıcı kuş. 2. Selçuklu devletinin kurucusu.
Tuğrultekin: Uğurlu kişi.
Tuğsan: Başarılarıyla nam salmış olan.
Tuğsel: Başarıları dilden dile dolaşan.
Tuğser: Başarılarının karşısında alçak gönüllü olan.
Tuğtaş: Başarılı ve sert kişi.
Tuğtay: Başarılı genç.
Tuğtekin: Başarılı ve Uğurlu.
Tuhfe: Armağan.
Tulga: “Tolga'” adının bir başka söyleniş biçimi.
Tulgar: Güçlü karakter.
Tuli: Doğma, doğuşla ilgili.
Tulun: Dolun. Tuman: Don, şalvar, külot.
Tun: Gizli yer.
Tuna: Avrupa’nın en uzun ırmağı. 2. Çok havalı.
Tunacan: Havasından geçilmeyen.
Tunaer: Çok yakışıklı yiğit kişi.
Tunak: Işıklı, mehtaplı gece.
Tunakan: Kendine güvenen bir soydan gelen.
Tunca: Meriç Irmağı ‘nın bir kolu.
Tuncal: Al renginde tunç.
Tuncay: Tunç renginde ay.
Tuncel: Tunç gibi olan.
Tuncer: Tunç gibi güçlü.
Tunç: Bakır, çinko, kalay alaşımı, bronz. 2. Sağlamlık. 3. Koyu kızıl renkte olan.
Tunçad: Adı gibi kendi de güçlü Olan.
Tunçalp: Tunç gibi güçlü kuvvetli yiğit.


Tunçaslan: Çok güçlü olan.
Tunçay: Güçlü ve güzel.
Tunçbilek: Güçlü kişi.
Tunçdağ: Güçlü ve azametli.
Tunçdemir: Altedilmesi imkansız olan.
Tunçel: Tunç gibi güçlü el,
Tunçer: “Tuncer” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Tunçhan: Hakanlar hakanı.
Tunçkan: Çok güçlü bir soydan gelen.
Tunçkol: Güçlü, kuvvetli.
Tunçkurt: Güçlü ve kurnaz kişi.
Tunçsoy: Çok güçlü bir soydan gelen.
Tunçtan: Altedilmesi imkansız olan.
Tunçtürk: Çok güçlü Türk.
Tunguç: “Tonguç” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Tunguz: Sibirya’da yaşayan göçebe bir topluluk.
Tura: Tuğra. 2. Halat gibi örülmüş iplik çilesi. 3. Bazı oyunlar da vurmak için kullanılan düğümlenmiş mendil.
Turaç: Soyu azalmış bir kuş türü.
Tural: Durur, yaşar.
Turalp: Genç yiğit.
Turan: Turancıların dünyadaki bütün Türkleri birleştirerek kurmayı amaçladıkları devletin adı.
Turatekin: Koruyucu yiğit.
Turcan: Samimi genç.
Turfa: Az bulunur.
Turgay: Tarla kuşu.
Turgut: Yaşanılan konut.
Turhan: Hükümdar Soyundan olan.
Turkan: Fedai.
Tuti: Konuşmayı seven. 2. Papağan türünden taklitli sesler çıkaran kuş, dudu kuşu.
Tutun: Ev, aile.
Tuyan: Zengin.
Tuygun: Genç irisi. 2. Duygusal.
Tuyuğ: Şarkı, türkü.
Tuz: Sevimlilik.
Tuzer: Sevimli delikanlı.
Tüblek: Asalet akan.
Tükel: Tam, bütün.
Tülek: Delikanlı. 2. Zengin ve saygın kişi.
Tümcan: Uğruna feda olsun canım.
Tümel: “Temel” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Tümen: Büyük küme, yığın. 2. On binlerden oluşan birlik. 3. On bin, pek çok.
Tümer: Yiğit.
Tümerdem: Faziletli.
Tümerk: Güçlü, kuvvetli.
Tümerkan: Yiğit soydan gelen.
Tümerkin: Olgun.
Tümkan: Canlı, sağlıklı.
Tümkurt: Güçlü ve kurnaz.
Tümkut: Güçlü ve aziz kişi.
Tüner: Delikanlı kişi.
Türabi: Toprakla ilgili.
Türe: Adalet.
Türegün: Adaletli gün.
Türehan: Adaletli hükümdar.
Türel: Hukuksal.
Türeli: Haktan yana olan.
Türemen: Hukukçu.
Türev: Ortaya çıkan.
Türk: Türk soyundan gelen halk.
Türkad: Adıyla ve Türklüğüyle gurur duyan.
Türkalp: Yiğit Türk.
Türkbay: Saygın Türk.
Türkbey: Saygın Türk.
Türkcan: İçten, samimi Türk.
Türkdoğan: Türk doğan.
Türkdoğdu: Bir Türk’ün özelliklerini taşıyarak doğdu.
Türker: Yiğit Türk.
Türkeş: Orhun yazıtlarında söz konusu edilen bir kahramanın adı.
Türkiz: Peşinden gidilmesi gereken Türk.
Türkkan: Türk kanı taşıyan.
Türkmen: Oğuz Türklerinden bir boy ve bu boydan olan kimse.
Türkol: Türk gibi ol.
Türköz: Türk gibi karakterli.
Türksan: Türklüğüyle nam kazanmış olan.
Türksay: Saygın Türk.
Türksel: Çoşkulu Türk.
Türksev: Sevilen Türk.
Türkseven: Sevilen Türk.
Türkyılmaz: Hiçbir şeyden yılmayan Türk.
Türkşen: Neşeli Türk.
Türünk: Çalışkan.
Tüvan: Güç, kuvvet.
Tüzeer: Hukuktan yana olan.
Tüzel: Hukuki.
Tüzemen: Adaletli.
Tüzmen: Adaletli.
Tüzünalp: Sakin yiğit.
Tüzüner: Sakin yaradılışta olan.
Tüzünkan: Soylu kandan gelen.
Tüzünsoy: Soyluların soylusu.
Tüzüntürk: Soylu Türk, asil Türk.



Bir Yorum Yazmak İster misiniz?